UITGELEZEN 2.0 op dinsdag 29 september 2026 in De Vooruit
We zijn opnieuw vertrokken voor een boeiend leesjaar! Ontdek nieuwe boeken en tips, u voorgekauwd door onze immer enthousiaste panelleden in deze nieuwe UITGELEZEN-editie.
PANELLEDEN:
Ruth JOOS (heeft nu een leesbril nodig) ontvangt deze avond:
- Charlotte Van den Broeck (nvdr Charlotte is bevallen van een zoontje, nu 14 maand oud. Zij zegt intens gelukkig te zijn en totaal afgepeigerd – zaal lacht).
- Seppe Decubber (nvdr heeft nieuwe job als coordinator in een project ter leesbevordering in Dendermonde – applaus in de zaal!)
- Arno Van Vlierberghe (nvdr Arno schrijft aan zijn poëziebundel ‘Habbekrats’ dat volgend jaar zou worden uitgegeven – we kijken er allen naar uit!).
DRIE BOEKEN OP TAFEL:
BEGIN MIDDEN EINDE van Valeria Luiselli – Das Mag 2026 – 352 p.
Valeria Luiselli (Mexico, 1983) woont in New York. Het werk van Valeria Luiselli is in meer dan 30 talen vertaald. Ze won verschillende prijzen en werd o.a. genomineerd voor de Booker Prize voor haar roman ‘Archief van verloren kinderen’.
Ruth: “Alle boeken gaan deze avond over het midden van het leven. We zitten in volle midlife crisis (de zaal lacht).
Valeria Luiselli, zeer interessante vrouw, schreef essays maar ook fictie. In dit boek is het hoofdpersonage na een pijnlijke scheiding op vlucht in Sicilië met haar dochter. Zeer intelligent geschreven. Naar mijn aanvoelen misschien soms een beetje té intelligent? Tot welk genre zou dit boek behoren Arno?”
Arno: “Ik denk proteïsche fictie. In de Griekse mythologie is Proteus een zeegod die van gedaante kon veranderen en de toekomst voorspelde. De roman verandert qua stijl constant van vorm. Enerzijds is het deels een fotoroman, maar ook een brievenroman, autofictie, fictie, mythologie, archeologie, boek over boeken, enzoverder. Een zeer talig boek dat me weet te bekoren.”
Charlotte: “Het is misschien ook een boek die wil ontsnappen aan die vraag. Je zou hetzelfde kunnen zeggen over de hoofdpersoon, alhoewel dit ook een glibberige term is, want ook de hoofdpersoon is even transformatief.
Daarnaast vond ik de dochter en de grootmoeder fantastische personages. Vooral de grootmoeder vond ik een coole eco-verzetstrijder-op-leeftijd die mediteert, intelligente spelletjes met taal speelt en ook af en toe durft uit te halen naar mannen die passeren. Dat scherpe zit ook in die dochter. Ze laten niet met zich sollen.”
Seppe: “Het hoofdpersonage is haar gezin verloren, haar relatie en haar houvast. Ze weet niet meer hoe ze moet opvoeden en ze probeert minuut per minuut de dag met haar dochter door te komen. Het is bijna een getuigenis van ‘hoe echt’ uw vorm verloren te hebben.”
WAT ONGEZEGD BLIJFT van Elizabeth Strout –
Atlas Contact 2026 – 224 p.
Vertaald door Lucie van Rooijen en Inger Limburg.
Elizabeth Strout (Portland, Maine, VS, 1956), bestsellerauteur van ‘Olive Kitteridge’ en ‘Ik heet Lucy Barton’.
Ruth: “Mevrouw Strout is niet de eerste de beste. Ze heeft al veel geschreven en talloze prijzen in de wacht gesleept, o.a. de Pulitzer Prize voor Literatuur.
Het gaat over Arty Dam, hij is een soort van lamme goedzak, een leerkracht, een goeie gast die het goed probeert te doen voor zijn leerlingen, lang getrouwd, een goed huwelijk, een zoon die het ook goed doet … enfin, alles loopt gesmeerd. Maar er gebeuren wel wat dingen onder het oppervlak, zonder al te veel
te willen vertellen. Hun zoon heeft namelijk rond de tijd van het behalen van zijn rijbewijs, een auto ongeluk gehad waarin zijn liefje is omgekomen. Sindsdien vind Arty dat zijn vrouw minder aangenaam door het leven gaat en zij vind dat hij dat niet goed heeft verwerkt. Hij bevindt zich, zoals in elk boek hier vanavond, midden in het leven.”
Charlotte: “Normaal gezien lees ik niet dit soort boeken. Het is fictie en daarom moeten we eerst het personage goed leren kennen, wat dan ook gebeurt. We leren Arty kennen als vriend, als echtgenoot, als vader en als leerkracht, ook zijn verleden, zijn moeder en zijn vader en al die gezinsdynamieken. Dus veel psychologie rond een personage en dat lees ik bijna nooit omdat ik dit lees als schrijver die ik ben.”
Arno: “Dat snap ik. Vandaar dat boeken die de psyché blootleggen van een personage me niet zo aantrekken. Ik heb ook taligheid nodig. Dit is mijn eerste kennismaking met Strout. Ik snap de ambitie om de kleine kantjes, het verborgene van de mens te willen blootleggen om de kleine man te verbeelden. Maar grootse inzichten heb ik hier niet uitgehaald.”
Seppe: “Ik lees van alles. De eerste keer ook dat ik Strout lees. Ik vond het moeilijk om te lezen. Er zitten in het verhaal veel spanningen die super interessant zouden zijn. Zo bevinden zij zich in de upperclass, ze hebben een privéboot, de buurman heeft een privéstraat voor zijn villa, enzoverder. Maar er zijn wat twijfels in zijn leven, ook het feit dat zijn vrouw zeer rijk is maar hij niet, is zeer belangrijk. Het boek omvat veel spanningen binnen de politiek en relaties maar keer op keer worden de scènes gelijkmatig opgebouwd: kennismaking, herinnering en worden ook zo benoemt. Hierdoor wordt eigenlijk wel heel veel gezegd (de zaal lacht).”
DE DICHTER EN DE DUIVEL van Lieke Marsman – PLUIM 2026 – 120 p.
Lieke Marsman (’s-Hertogenbosch, Nederland 1990 – Parijs, 3 juni 2026). Zij was een Nederlandse dichteres, Dichter des Vaderlands van 2021 tot en met 2023.
Ruth: “Zij had een ongeneeslijke kanker maar bleef op dezelfde manier schrijven. Zelfs nog gedurfder en sterker dan tevoor. Zij was op het moment van Dichter des Vaderlands in Nederland ook actief op social media, niet de hele tijd maar als ze er was dan kon ze Mark Rutte op een scherpe manier onderuit halen, maar tegelijk ook ontroerende en ontwapende manier. Zij durfde dingen te benoemen waar heel veel mensen niet meer toe geraken omdat ze niet meer helder kunnen kijken. Ik zit hier met twee dichters. Hebben jullie elkaar ontmoet?”
Charlotte: “Ik heb haar een aantal keer ontmoet. Zij is ook mijn leeftijdgenote, ik ben van 1991, en zij is heel jong gedebuteerd. Ze was eenentwintig, net niet afgestudeerd in de filosofie en had al een weergaloze entree gemaakt in de Letteren. Zelf was ik toen ook voorzichtig poëzie beginnen schrijven, maar haar poëzie - denkend, geestig, beeldrijk, eigenzinnig en diepgaand - was totaal nieuw voor mij. Zij had zo’n ongelooflijke vrijheid in haar pen. Dit boek De dichter en de duivel, heb ik haar afgelopen april 2026 nog horen voorlezen. Het boek was toen nog niet uitgebracht (nvdr het boek werd in juni 2026 uitgegeven).”
Arno: “Zij is net als ik van 1990. Toen ik eerst begon te schrijven, was zij al een superster. Ik heb ooit in de rij gestaan in Brussel in het Parlement waar toen de uitreiking was voor de debuutprijs van het Liegend Konijn, en waar zij die prijs in ontvangst mocht nemen. Ik stond aan te schuiven voor een handtekening van haar, en heb daarna gelukkig ook nog een paar keer kunnen praten en overnachten.
Zij toont ook dat taal meerdere meesters heeft. Woorden kunnen dubbelzinnig zijn, bijvoorbeeld ‘ja’ zeggen in een trouwkapel zal anders zijn dan een ‘ja’ in de rechtbank. De context is alles. Wat voor iemand beschermend kan zijn, zal voor een ander kwetsend overkomen. De wereld heeft echt een verlies meegemaakt met het wegvallen van Lieke. Zij was echt een topmens.”
Seppe: “Zij was moreel heel bewogen en bewust, en poëtisch super vrij. Niets moest inboeten voor haar poëtisch lef. Dit boek heeft de leukste voetnoten die ik ooit las, een twintigtal – heel mooi verwerkte – volle citaten.”
Als eerbetoon lezen Charlotte en Arne de epiloog van het boek. De zaal is stil.
MUZIKALE / POËTISCHE OMLIJSTING:
Lisette Ma Neza
(Leiderdorp, 1998)
Ontroerende solo, mix van poëzie en zang.
DE VIER SIGNALEMENTEN:
HET OOG VAN EL MOLUSCO van Emmelien Kramer – Koppernik Bv, 2026 – 160 p.
Emmelien Kramer (Nederland, 1980) studeerde aan de Rietveldacademie en publiceerde verschillende romans, waarvan Woestijnpassages (2023) de meest recente is. Ze verdeelt haar tijd tussen Amsterdam en Spanje en woonde een aantal jaar in Barcelona, de stad die sindsdien het decor vormt voor haar boeken (Bron: Koppernik).
Arno: “Ik leerde haar werk drie jaar geleden kennen via haar boek Woestijnpassages, destijds bij Oevers uitgekomen. Als boekhandelaar sprekende werd dit boek toen wat onder de radar geplaatst en is dat ook gebleven. Helaas. Ik heb het per ongeluk gelezen en vond het fantastisch. Heb haar vervolgens uitgenodigd naar Gent en
uitgenodigd voor een interview. Echt een fenomenale verteller. Waarom ik haar zo graag lees is omdat zij zo onwaarschijnlijk on-Nederlands schrijft, vanuit de context van Barcelona, Latijns-Amerika. Haar grote invloeden zijn Jorge Luis Borges (Buenos Aires, 1899-1986) en Roberto Bolaño (Chili, 1953-2005), met andere woorden: de infrarealisten of de waanzinnigen (nvdr de term ‘de waanzinnigen’ is onlosmakelijk verbonden met de mythische status die deze dichters kregen – bron NEMO Kennisluik).
In dit boek schrijft ze over een grootmoeder die met haar kleinzoon Antonio op wraaktocht gaat vanuit Argentinië naar Barcelona. Zij en haar dochter, de moeder van Antonio, werden gefolterd en dood uit de helicopter gesmeten. Na de val van Pinochet zijn al die moordenaars snel iemand anders geworden maar zij weet dat een van die hufters in Barcelona zit. Ze gaan hem opsporen en killen.
El Molusco is het alzienend oog en Antonio wordt hierdoor geleidt. Het is een plezierig en onbeschaamd boek, voor de liefhebbers van verhalen vertellers.
AGENDA
Emmelien Kramer komt binnenkort naar België waar Arno Van Vlierberghe haar op 15 oktober 2026 zal interviewen in Het Paard Van Troje.
IK ZOU GRAAG TERUGGAAN IN DE TIJD – Judith Herman – Meridiaan 2026 – 160 p.
Vertaald uit het Duits door Herman Vinckers.
Judith Herman (West-Berlijn, 1970) is een Duitse Schrijfster van korte verhalen, die in 1998 opzien baarde met haar debuutbundel Sommerhaus, später (bron: Wikipedia).
Charlotte: “Ik ben verslaafd aan haar geest. Stilistisch schrijft zij in de hoogste regionen. Ze beheerst de perfecte balans tussen minimalistisch en gedurfd literair, haarscherp, geestig en een op zoveel lagen resonerend allesomvattend schrijven. Ik geloof werkelijk dat schrijven voor haar een begripsarbeid is om het leven uit te spitten.
In het boek gebeurt niet veel op gebied van plot, ook het onderwerp spreekt me niet
onmiddellijk aan en toch heb ik alles laten vallen om dit te lezen. Haar grootvader langs moeders kant was lid van de Waffen-SS in de Tweede Wereldoorlog en is in de Poolse stad Radom tewerkgesteld geweest. Dit onderwerp wordt doodgezwegen in de familie. Ik denk dat in iedere familie zo wel iets is waar over gezwegen wordt maar door het zwijgen super aanwezig is en zo doorheen alle generaties verder doorwerkt.
Judith Herman reist als schrijfster naar Radom om te proberen het verhaal van haar grootvader aan te kijken maar komt niets te weten. Ondertussen belt ze heel vaak met haar moeder en dat zijn echt de mooiste dialogen waar niets wordt gezegd. Het is gewoon fantastisch om in haar hoofd te zijn. Daarom zou ik van harte, onder andere dit boek van haar aanraden.”
MILLEFEUILLE van Lise Delabie – Atlas Contact, 2026 – 176 p.
Lise Delabie (Vlaanderen, 1991) studeerde Vergelijkende Moderne Letterkunde aan de Universiteit Gent, is leerkracht Frans en klassieke talen en literatuurcriticus voor onder andere de lage landen. Ze won verschillende schrijfwedstrijden en publiceerde korte verhalen in DW B en Deus Ex Machina (Bron: Atlas Contact).
Seppe: “Dit boek heb ik in een ruk uitgelezen. Het vertaalt zich in twee sporen: enerzijds volg je het traject van Leni, een vrouw die een fertiliteitstraject doormaakt waarbij het gaat over de vervreemding, teleurstelling en hormonale verwarring bij zo’n traject.
Een tweede spoor is die van de ethiek over de Japanse kunstenares Yayoi Kusama (nvdr
vorige zomer overleden op 97-jarige leeftijd) en het onderzoek naar welke beelden je als kunstenaar maakt en welke beelden je van jezelf maakt als kunstenaar met als hoofdthema: hoe te ontsnappen aan controleverlies?
Het is vooral de toon waarop het boek is geschreven die me meezoog. Het is geschreven in de ‘je’ vorm. Zinderend en verslavend.”
Seppe leest een stukje voor (luid applaus bij het publiek).
AUDITIE van Katie Kitamura – de Arbeiderspers 2026 – 208 p.
Vertaald uit het Engels door Robert Dorsman.
Katie Kitamura (Californië, VS, 1978), is een Amerikaanse romanschrijfster, journaliste en kunstcritica, bekend om haar minimalistische en psychologisch intense proza. Haar werk verkent vaak thema’s als identiteit, performance en de kwetsbaarheid van menselijke relaties (bron: Wikipedia).
Ruth: “Ik probeer hier niet teveel over te vertellen want anders zou ik teveel meegeven. Het boek was voor mij zeer verrassend en ook hier, gaat het weer over het midden van het leven. Een vrouw van rond de vijftig – die een bril nodig heeft (de zaal lacht) –, een actrice, die worstelt met een
rol die voor haar is geschreven. Daar komt een jonge kerel binnen in haar leven, er is ook haar man en vervolgens is niets wat het lijkt en moet je er zelf mee aan de slag. Zullen we er de volgende maand over praten? (de zaal lacht).
Ik heb er echt hoogoplopende discussies over gehad met een goede vriend, namelijk Bultinck Bert van de Knack. Die vond het maar niets en daar gaat het net om, er is daar geen antwoord op. Het boek zet je echt aan het denken over heel veel wat hier vanavond aan bod is gekomen.”
DE VOORUITLEZER:
Lisette Ma Neza (Leiderdorp, 1998) is een woordkunstenaar, slamdichter, zangeres en filmmaker. Zij is deze maand de Vooruitlezer, haar dichtbundel Hoeveel koeien ben ik waard?, verschenen bij De Bezige Bij (224p.), verschijnt op 12 november 2026.
Lisette Ma Neza, Nederlandse schrijfster. In de poëzie van Lisette Ma Neza staat het verhaal ogenschijnlijk voorop, maar mede dankzij haar vele podiumoptredens weet zij als geen ander dat een verhaal om vorm vraagt. Tegelijk staat in haar gedichten de taal voorop. Meestal schrijft ze in het Nederlands of Engels, maar ook in het Kinyarwanda (Bron: Standaard Boekhandel).
De avond wordt afgesloten met de traditionele tombola waar de boeken van deze avond worden verloot.
Alle boeken worden aangeboden op de aanwezige boekenstand. De boekenstand wordt afwisselend voorzien door Gentse boekhandels Paard van Troje, Walry of Limerick.
Volgende Uitgelezen gaat door op dinsdag 27 oktober 2026 om 19u30 in DE VOORUIT – Viernulvier:
Connie Palmen – ‘Johnnie Walker’
Madeline Cash – ‘Verloren schaapjes’
Marek Sindelka – ‘Systemen van tederheid’
Graag tot dan!
_______________
Uitgelezen is een programma van Behoud de Begeerte en VIERNULVIER in samenwerking met Bibliotheek De Krook, Iedereen Leest en Poëziecentrum.
Ria Martens
Foto cop. Isaac Ponseele
