Een lijk dat een oude zaak weer tot leven brengt

Een lijk vinden op een kerkhof is op zich niet zo bijzonder. Daar liggen tenslotte wel meer lijken. Maar wanneer een grafdelver een lichaam aantreft dat boven op een andere kist begraven ligt, wordt het toch een ander verhaal. Het lichaam blijkt van John Lively te zijn, een kleine drugsdealer die zeven jaar eerder verdween nadat hij ervan werd verdacht twee vrouwen te hebben neergeschoten. Eén van hen overleefde de aanslag, de andere niet. De zaak raakte nooit opgelost.

Rechercheur Sheridan Holler krijgt de opdracht om uit te zoeken wat er met Lively is gebeurd. Al snel blijkt dat ze niet met één, maar met twee oude zaken te maken heeft. En Sheridan is iemand die zich niet zomaar bij een onopgeloste zaak neerlegt. Daar heeft ze trouwens een heel persoonlijke reden voor. Toen ze nog een kind was, werd haar broer vermoord en ook die zaak werd nooit opgelost. Sindsdien is gerechtigheid voor Sheridan meer dan alleen haar beroep.

Dat maakt van haar een interessant hoofdpersonage. Ze is vastberaden, maar geen typische rechercheur die voortdurend als een eenzame wolf door het verhaal loopt.

Ze werkt samen met een team en juist dat maakt het politieonderzoek geloofwaardig. Je merkt dat T.M. Payne weet waarover ze schrijft. Ze werkte achttien jaar in het strafrechtsysteem, waarvan veertien jaar als politieonderzoeker, en die ervaring voel je in de manier waarop het onderzoek wordt beschreven.

Het verhaal speelt zich af in Liverpool en Payne neemt haar tijd om de verschillende personages en verhaallijnen op te bouwen. We krijgen niet alleen het onderzoek van Sheridan en haar collega's te volgen, maar ook wat er bij andere personages gebeurt. Langzaam vallen de puzzelstukjes op hun plaats. Soms denk je als lezer zelfs dat je Sheridan een stapje voor bent, maar dan komt er weer een nieuwe aanwijzing die alles in een ander licht zet.

Payne geeft niet alles zomaar prijs. De twee oude zaken lopen voortdurend door elkaar en daardoor blijf je nieuwsgierig naar wat er werkelijk is gebeurd. De korte hoofdstukken helpen daarbij. Je leest er gemakkelijk nog eentje en voor je het weet ben je alweer een heel eind verder.

Toch is het niet allemaal even sterk. Er zijn behoorlijk wat personages en verschillende verhaallijnen en soms moet je even terugdenken wie nu weer wie is. Vooral tegen het einde had het verhaal van mij wat sneller mogen gaan. Maar laat dat de pret niet bederven, want er zit heel wat moois in deze thriller. Sheridan Holler is een rechercheur die je graag beter wilt leren kennen en ook de andere leden van haar team krijgen voldoende ruimte. Bovendien zijn het opvallend vaak vrouwen die het verhaal vooruitstuwen, en Payne maakt van hen geen kopieën van elkaar. Ze hebben allemaal hun eigen karakter en hun eigen rol in het verhaal.

En dan is er nog Maud, de kat. In een verhaal over moord, oude trauma's en gerechtigheid zorgt zij voor de nodige humor. Haar aanwezigheid lijkt misschien onbelangrijk, maar ze geeft Sheridan ook iets menselijks. Het is een klein detail, maar juist dat soort details maken een personage sympathiek.

Begraaf je verleden is een veelbelovende start van een nieuwe reeks. Het is geen thriller die het uitsluitend moet hebben van spectaculaire moorden en de ene ongeloofwaardige plotwending na de andere. Het onderzoek staat centraal en de personages krijgen de tijd om zich te ontwikkelen. Dat zal niet voor iedere thrillerlezer spannend genoeg zijn, maar mij kon deze aanpak wel bekoren.

T.M. Payne heeft met Sheridan Holler een rechercheur gecreëerd die nog heel wat zaken voor haar kiezen zal krijgen. Haar eigen onopgeloste verleden maakt haar bovendien meer dan zomaar een politierechercheur. Ik ben dan ook benieuwd hoe Sheridan en haar team zich verder zullen ontwikkelen.