UITGELEZEN 2.0 op dinsdag 27 oktober 2026 in De Vooruit
“Samen, samen, sterker!” zong Frans Kalf, die de Muzikale Omlijsting verzorgde, en de hele zaal zong mee. Als kers op de taart kregen we ook nog een heel leuke verrassing van Frank Westerman! (zie Vooruitlezer)
“Samen, samen, sterker!” zong Frans Kalf, die de Muzikale Omlijsting verzorgde, en de hele zaal zong mee. Als kers op de taart kregen we ook nog een heel leuke verrassing van Frank Westerman! (zie Vooruitlezer)
Ontdek nieuwe boeken en leestips, met liefde voor u UITGELEZEN door moderator Ruth Joos en panelleden:
DRIE BOEKEN OP TAFEL
VERLOREN SCHAAPJES van Madeline Cash – Pluim 2026 – 320p. - Vertaling door Nadia Ramer.
Madeline Cash (USA, 1996) is een Amerikaanse auteur en medeoprichter van Forever Magazine. Haar debuutroman Lost Lambs werd in 2026 uitgegeven door Farrar, Straus and Giroux. Cash schreef eerder een verhalenbundel, Earth Angel, die in 2023 verscheen (Bron: Wikipedia).
Ruth: “Madeline Cash is een nieuwe naam voor mij, voor velen onder u ook waarschijnlijk, maar deze zomer kwam haar boek uit en dat werd meteen als de nieuwe hype bestempeld ‘die je moest gelezen hebben’.
Beginregel: Het bladluizenprobleem in de kerk begon uit de hand te lopen. We ontmoeten hier de familie Flynn, een gezin dat op instorten staat. De vader heet Bud en slaapt voorlopig in een busje op de oprit want zijn vrouw stelt voor om het huwelijk open te gooien. Ze hebben drie dochters, Abigail, Louise en Harper. Abigail is met de liefde bezig, Louise, de middelste wordt online verliefd op een terrorist en Harper, de jongste, is de slimste van het hele dorp en ziet overal door.
Er is ook een miljardair in het stadje, Alabaster en een diepgelovige gemeenschap met een pastoor die hier ook een rol in speelt. Zeer goed vertaald maar ik denk dat het in het Engels nog speelser zou zijn. Op pagina twee schrijf ik al hahaha in de kantregel. Het leest in een rotvaart en heb me rot geamuseerd. Nog iemand?”
Bent: “Voor dit boek is het woord quirky uitgevonden, vertaald als ‘eigenzinnig’ maar het is eigenlijk nog gekker. Alle karakters in het boek zijn behoorlijk excentriek of uitvergroot. Er zit een filmische esthetiek in.”
Ibe: “Scherpe maatschappijkritiek en ook een (zachte) satire, toverachtige speelsheid. Alles begint met die bladluizenepidemie. Die luizen sluipen ook de tekst binnen. Haar consequentie hierin roept respect op (de zaal lacht).”
Jan: “Ik heb me keihard geamuseerd. Er zitten complottheorieën in, er is het bijbelfanatisme, de milieuvervuiling, de obsessie met schoonheid en jeugd, heel veel zaken die zijn mis gegaan in de Amerikaanse maatschappij en hier in het boek bijdragen aan een uitwasem van isolement. Er zit ook veel warmte in dit boek, tedere personages, en dit is misschien het boek dat we vandaag nodig hebben in een tijd die zo gepolariseerd is.”
JOHNNIE WALKER van Conny Palmen – Prometheus 2026 – 264p.
Connie Palmen (Nederland, 1955) is een Nederlands auteur, neerlandica en filosofe. Ze debuteerde in 1991 met de literaire roman De Wetten. Het boek werd een bestseller en haar naam was daarmee gevestigd. In 2026 won zij de Constantijn Huygens-prijs voor haar gehele oeuvre. (Bron: Wikipedia)
Ruth: Eerste zin van het boek: We woonden samen in een huis, we waren een familie. Het is geen Connie Palmen die vertelt over haar drankverslaving. Het is meer een ontleding van haar persoonlijkheid.
Het is Connie Palmen die zei ‘Ik heb autofictie uitgevonden’. Wie ben ik en waar komt dat vandaan? Hoe sta ik in het leven? Waarom ben ik zo radicaal? We krijgen een beeld vanwaar zij komt, haar broers, haar vader, haar moeder. En de keuzes die zij maakte in de kunsten. Een omtrekkende beweging die subtiel uitkomt bij de moeder. Een verrijkend boek.”
Bent: “Ik mocht, voor een volle zaal, gedurende een uur met haar praten in Antwerpen. Het was een fantastisch gesprek. Duidelijk een vrouw die weet wie ze is en die weet wat ze wil vertellen, met een stellige overtuiging en dat is ook wat naar voor komt in dit boek. In dit boek voel je niet iemand denken, maar voel je iemand die gedacht heeft. Iemand die gedachten, belevingen en theorieën eerst helemaal heeft laten uitkoken en ze dan pas neerschrijft. Zeer indrukwekkend om met dergelijk uitgekookt iemand te praten. Maar het is best ook intimiderend, want als je iemand niet kan volgen in gedachten en gevoelens, dan heb je letterlijk een kanon voor je. En dat is wat hier gebeurt.”
Ibe: “Ik heb een T-shirt met ‘I love Conny’ (de zaal lacht). Connie is niet bang van pretentieus te zijn, pretentieus is eerder bang van haar (de zaal lacht). En ik heb zoiets van ‘Ja, laat maar in elk boek vallen dat je hoogbegaafd bent’, helemaal oké voor mij. Ze weet wat ze te bieden heeft. Ook vanuit haar studies en haar filosofische kennis is ze altijd heel alert geweest voor de laag die boven de werkelijkheid hangt, meta-reflecties die ze vaak zeer helder kan vertalen. Ik ben ook heel erg fan van haar debuutroman De Wetten.”
Jan: “Ze bestookt je met heel knappe zelfanalyses waarvoor ik haar erg bewonder. Het is een heel knap boek maar er is een passage waarin ze haar dagboek herleest toen ze zestien was en zij verbaasd is te lezen dat ze toen in een soort harnas zat van intellectuele prestatiedrang en ik vroeg me bij het lezen af: Heb je dat harnas niet nog altijd een beetje aan?”
SYSTEMEN VAN TEDERHEID van Marek Sindelka – Das Mag 2026 - 277p.
Marek Sindelka (Polen, Tsjechië, 1984) schreef eerder de veelgeprezen romans: Anna in kaart gebracht, Materiaalmoeheid en Klimaatverdriet.
Ruth: “Openingstekst van het boek: Haar vader was een briljant pianist en organist. Later alcoholist. Nog later helemaal niets meer. Het is een groots opgezet boek en het neemt ons mee in het leven van Ada. Haar vader is een groot muzikant die een probleem krijgt aan zijn hand waardoor hij geen muziek meer kan spelen.
Het is een onderzoek naar systemen, schaken, technologie, lichamelijkheid, muziek, ouderliefde, automatons (de voorloper van de robot), … en dat alles samen binnenin het verhaal van Ada. Ik was fan! Het boek kwam heel zacht binnen. Ik ben vertraagd en dacht: oké, laat maar komen. Nog iemand die dit heeft ervaren?”
Jan: “Ja, ik heb dat ook zo ervaren. Het boek gaat over muziek en heeft ook een muzikale structuur. Vorm en inhoud zijn supermooi op elkaar afgestemd. Het is net alsof je een soort van symfonie krijgt aangereikt. Ik zat in mijn zetel en sloeg de laatste bladzijde om en had echt zin om recht te gaan staan en te applaudisseren. Ja, dit.”
Bent: “Je voelt heel goed het gemis wanneer een van de twee handen van de pianist uitvalt en de leegte die erna komt, de chaos en verbijstering zijn me heel erg bijgebleven.”
Ibe: “Het is qua muziekgeschiedenis zeer interessant, maar de stijl! Die vond ik tenenkrullend (de zaal lacht). Het ene opgeblazen metafoor na het andere (de zaal lacht). Ter illustratie leest Ibe enkele voorbeelden voor uit pagina’s vierenveertig en negentig. Veel uitroeptekens ook in dit boek, misschien iets Tsjechisch? De tijd duurde lang (de zaal lacht).”
MUZIKALE OMLIJSTING
Frans Kalf (23 jaar), artiestennaam van Mika Ram, is een Amsterdams-Gentse kleinkunstenaar en muzikant.
Wat een diepe warme stem! Verrassend grappig en bijdehand. Hij geeft nog een vertaling mee voor het eerder gevallen woord quirky (zie Bent in Verloren Schaapjes), namelijk ‘guitig’, en we krijgen een klein gedichtje over bleekselderij die … selderij bleek te zijn! (de zaal lacht). We zingen niet alleen mee met hem, met een treffende metafoor zorgt hij meteen voor een verbindende sfeer in de zaal.
DE VIER SIGNALEMENTEN
Thijs Hoekstra (1998), studeerde politocologie en Nederlands aan de Vrije Universiteit. Hij schrijft verhalen, columns en theaterteksten en publiceerde onder meer in Ad Valvas, De Gids en Kluger Hans. Hij schrijft voor een tv-gids en is leadzanger van Wilson A. (Bron: Das Mag). KUREN werd genomineerd voor het Beste Boek voor Jongeren 2026.
Ibe: “Ik heb Thijs deze zomer ontmoet op Theater aan Zee. Er zitten sowieso mensen in de zaal met tieners die niet zo graag lezen. Dan wil ik absoluut dit boek tippen.
Het gaat over een 14-jarige jongen, David, en die krijgt een kankerdiagnose. Het boek leest vlot, is ontroerend en grappig, een lach en een traan. Mijn vader vond het ook fantastisch en die man is kritisch (de zaal lacht).”
ZELFPORTRET van Dirk Lauwaert – Toneeltekstuitgeverij Bebuquin, 2023 – 152p.
Dirk Lauwaert (1944 – 2013) was een Vlaams schrijver, docent en kunstcriticus. Hij studeerde pers en communicatie aan de KU Leuven en filmregie aan het Centro Sperimentale, de filmschool van Cinecittà in Rome. Als docent fototheorie en -geschiedenis was hij jarenlang verbonden aan de Hogeschool Sint-Lukas. Tevens doceerde hij cultuursociologie aan het RITS, het departement Audiovisuele en Dramatische Kunsten en Technieken van de Erasmushogeschool (Bron: Humanistich Verbond).
Bent: “Een heel enthousiaste aanrader!”
Lauwaert schreef over fotografie, film, mode, beeldende kunst en een aantal autobiografische essays over zijn jeugd. Hij was bekend voor zijn bijdragen in tijdschriften als Film en Televisie, Kunst en Cultuur, Andere Sinema en De Witte Raaf en was ook werkzaam in de audiovisuele media (onder meer Radio 3). Hij overleed aan de gevolgen van een hersentumor, een ziekte waarvan hij reeds acht jaar wist dat deze hem fataal zou worden.
Lauwaert overvalt zijn lezers met toegenegen graagte. Hij laat hen liefst onaangekondigd binnentuimelen in zijn wereld, maar eenmaal daaraan gewend wil je niet meer anders. Ook in deze bundeling van vijf autobiografische essays die hij het laatste decennium van zijn leven schreef (over het grootouderlijke huis, over zijn vader, over vriendschap, over zijn kleerkast en over de ziekte die hem finaal zou vellen) zie je zijn leven uiteenvallen in fragiele fragmenten waarover hij reflecteert. Stoutmoedig, bijna dwangmatig (Bron: Humanistisch Verbond).
STREGA van Johanne Lykke Holm – Oevers, 2024 – 192p. Vertaling door Eline Jongsma.
Johanne Lykke Holm (Denemarken, 1987), is een schrijfster en vertaalster van het Deens naar het Zweeds. Holm debuteerde in 2017 met The Night That Preceded This Day bij Albert Bonniers förlag (Bron: Wikipedia).
Jan: “Johanne Lykke Holm is niet zo bekend. Een paar jaar geleden was zij in België voor een interview en er was vijf man. Ikzelf was er niet, ik heb het van horen zeggen (de zaal lacht). Heel mysterieus verhaal.
Een soort parabel. Het speelt zich af in een oud vervallen hotel boven de bergen waar negen jonge meisjes van rond de negentien jaar naar toe gestuurd worden om er te werken. Iedere dag verversen ze de bedden, lappen ze de vensters, zaken die iedere dag opnieuw moeten gebeuren, maar er is niemand. Er is geen enkele gast, enkel drie oude vrouwen die hen opdrachten geven. Ze doen dit weken aan een stuk tot er op een avond een groot feest wordt georganiseerd. Het is een heel raar en ruig feest en er gaat iets mis. Het boek behandelt onder andere volgende vragen: Wat verwacht men in de maatschappij van jonge vrouwen? In welke rollenpatronen worden die gedwongen? Wat moeten die ondergaan? Afkeer, verwondering, angst? Er wordt op een zeer mythische manier nagedacht. Het is ook heel mooi vertaald.”
LANGE GOLVEN van Daisy Johnson – Koppernik, 2026 – 288p. Vertaling door Robert Dorsman.
Daisy Johnson (Verenigd Koninkrijk, 1990), is een Britse romanschrijver en schrijver van korte verhalen. Haar debuutroman Everything Under stond op de shortlist van de Man Booker Prize 2018 en ze is naast Eleanor Catton de jongste genomineerde in de geschiedenis van de prijs. Voor haar korte verhalen heeft ze sinds 2014 drie prijzen gewonnen (Bron: Wikipedia).
Ruth: “Daisy Johnson is een heel bijzondere vrouw. Ik heb haar zo’n tien jaar geleden ontmoet na haar verhaalbundel Fen die me mateloos inspireerde en intrigeerde.
Ze schrijft magisch-realistisch. Er zijn drie generaties vrouwen die allemaal moeders van elkaar worden, je krijgt ze op het moment in hun leven dat zij moeder worden. Het middelste personage, Ruth, ziet als kind een vrouw in een rivier met een baby. Ze wil er achterna gaan want denkt dat de stroming een gevaar is voor die vrouw. Maar op het moment dat ze zelf weer boven water komt is die vrouw weer weg. Deze magisch-realistische ervaring is zwanger van betekenis en neemt je het hele boek mee. Alles wat ik van haar lees doet me een beetje wankelen, verontrust me in hoofd en hart.”
DE VOORUITLEZER
ATLAS VAN DE ONSTERFELIJKHEID van Frank Westerman - Uitgeverij Querido Fosfor 2026 – 288p.
Frank Westerman (Nederland, 1964) is een Nederlands journalist en schrijver. Sinds 2002 woont en werkt hij in Amsterdam. Hij won tal van prijzen. Bekende werken zijn: El negro en ik en Stikvallei.
Frank Westerman opent een grote enveloppe en leest ons voor uit zijn manuscript. Het verschijnt volgende week in boekvorm: Alfabet van de onsterfelijkheid is meteen zijn meest persoonlijke boek tot nu toe. Frank leest ons een stukje voor en neemt ons mee terug naar het begin, daar waar hij geboren is, namelijk in Drente.
De avond wordt afgesloten met een ‘niet zo’ traditionele tombola waar de boeken van deze avond worden verloot… Frank Westerman gooit er namelijk zijn manuscript bij! Nummer 201, de gelukkige winnaar, heeft er meteen een gepersonaliseerd preview bij! Alle appaus voor deze mooie verrassing!
Alle boeken worden aangeboden op de aanwezige boekenstand. De boekenstand wordt afwisselend voorzien door Gentse boekhandels Paard van Troje, Walry of Limerick.
OPGELET!
Volgende Uitgelezen gaat uitzonderlijk door op de voorlaatste dinsdag van november, t.t.z. op 17 november 2026 om 19u30 in DE VOORUIT – Viernulvier.
Boeken die op 17 november 2026 worden besproken:
- TANANA van Matthias M.R. Declercq
- BLOEMEN VOOR ALGERNON van Daniel Keyes
- GULLIVERS REIZEN van Jonathan Swift
Graag tot dan!
Ontdek de leeswereld van Ruth Joos en Ibe Rossel.
Uitgelezen is een programma van Behoud de Begeerte en VIERNULVIER in samenwerking met Bibliotheek De Krook, Iedereen Leest en Poëziecentrum.
