Contrapposto deed mij naar adem happen, dit is zo’n ontroerende en intelligent geschreven kunstenaarsroman
Centraal in het verhaal staat de levenslange relatie tussen Cricket en Olympia, een kunstenaars en een estheet, wier vriendschap, rivaliteit en wederzijdse afhankelijkheid zich over meerdere decennia ontvouwen. Cricket is een jongen met een begenadigd tekentalent die vast zit in een wereld zonder uitzichten en dat pas gaandeweg beseft. Olympia, twee jaar ouder, een extraverte persoonlijkheid en een vat vol rusteloosheid in een sociaal begenadigd maar apart vangnet vol mogelijkheden merkt dit op en zoekt connectie met Cricket. Het is de start van een duale levensloop vol vriendschap en liefde, echte liefde die ogenschijnlijk onmogelijk is maar er wel is. Die menselijke dimensie is de grote kracht van het boek. Eggers schept hier geloofwaardige personages die mij gedurende hun hele leven bleven boeien. De roman omvat hun hele leven samen, apart, op afstand en dicht bij elkaar.
Maar doorheen dit prachtige liefdesverhaal dat volledig in een kunstzinnige setting loopt creëert Eggers een spanning tussen artistieke integriteit en commercieel succes. Het is de spanningsboog van kunstenaars en hoe ze omgaan met erkenning, geld, ambitie en de druk van een kunstwereld die steeds sterker door marktmechanismen wordt gestuurd. Die levendige observaties, zijn humor en zijn vermogen om grote levensvragen te verweven met alledaagse ervaringen maken dit boek zo krachtig, warm, menselijk en toegankelijk.
Ook de ontwikkeling van Cricket, het is namelijk zijn levensverhaal, over een periode van ongeveer zestig jaar is een van de meest indrukwekkende aspecten van de roman. Niettegenstaande het zo mooi en zacht plot waar beeld de kracht van woorden overneemt voelde het voor mij aan dat het personage Olympia er is om Cricket als een echt individu van vlees en bloed zo krachtig te kunnen neerzetten. Die illustraties van de hand van Eggers zelf die tussenin en op het eind van het boek deze roman complementeren zijn gewoon niet los te denken van het verhaal, ze zorgen voor een ongelooflijk emotionele diepgang.
Contrapposto deed mij naar adem happen, dit is zo’n ontroerende en intelligent geschreven kunstenaarsroman. Maar niet alleen kunst, maar ook over vriendschap, liefde, ouder worden, succes, teleurstelling en de vraag hoe iemand trouw kan blijven aan zichzelf terwijl de wereld om hem heen voortdurend verandert.
Deze zet ik nu al zonder schroom bij mijn liefst gelezen boeken van 2026.
De titel kan ik na het lezen van dit boek niet passender vinden: ''In de beeldhouwkunst heet die houding contrapposto. We noemen het ook vaak S-houding, omdat er een kronkel in het lichaam zit. Beelden in contrapposto zien er vaak dynamisch uit: alsof ze zo zouden kunnen wegwandelen.
