Een sobere thriller over verlies en obsessie van Anna Jansson
Met deze roman start de Zweedse bestsellerauteur Anna Jansson een nieuwe serie rond politie-inspecteur Kristoffer Bark, werkzaam in Örebro, een stad in het hart van Zweden. Bark is een getormenteerde man, voor wie werk en privé onlosmakelijk met elkaar verstrengeld zijn geraakt.
Vijf jaar geleden verdween zijn twintigjarige dochter Vera. Tijdens haar vrijgezellenfeest in een klein dorpje buiten Örebro liep ze weg en werd nooit meer gezien. Sindsdien loopt Kristoffer Bark kilometer na kilometer langs het Hjälmarmeer, in de overtuiging dat zijn dochter is verdronken, maar zonder ooit zekerheid te hebben gevonden. Die onzekerheid knaagt aan hem. Zijn ex-vrouw, Vera’s moeder, staat ondertussen op instorten door het allesoverheersende verdriet.
Drie jaar na Vera’s verdwijning verdween in dezelfde omgeving ook een jonge verpleegkundige. Het onderzoek liep dood en werd afgesloten, maar Bark blijft twijfelen. Wanneer hij vanwege zijn agressieproblemen en woede-uitbarstingen door zijn overste verplicht in therapie wordt gestuurd, mag hij voorlopig alleen aan cold cases werken. Hij grijpt die kans aan om de verdwijning van de verpleegkundige opnieuw te onderzoeken. Wat hem niet loslaat, is haar opvallende gelijkenis met Vera. Al snel ontdekt hij dat er meer verbanden zijn dan hij aanvankelijk vermoedde.
De naam Bark betekent ‘blaffende hond’, en dat past bij hem: hij is scherp, prikkelbaar en je strijkt hem beter niet tegen de haren in. Zijn innerlijke woede en verdriet maken hem tot een moeilijk mens, maar ook tot een vasthoudende rechercheur. Naast zijn verhaallijn volgt het boek ook Denise, opnieuw een jonge vrouw die opvallend veel lijkt op de twee verdwenen vrouwen. Denise heeft sinds kort een relatie met een man die een verstikkende vorm van controledrang vertoont. Ze lijkt zich daar gelaten bij neer te leggen en laat steeds meer over zich heen lopen, wat haar kwetsbaarheid alleen maar vergroot.
Gaandeweg blijkt dat vrijwel alle personages hun eigen barsten en duistere kanten hebben, waardoor het aantal mogelijke verdachten groot blijft. De roman kwam voor mij wat traag op gang; ik had moeite om meteen in het verhaal te komen, mede doordat ik net een ander boek over een vermiste dochter had gelezen. Later krijgt het verhaal meer vaart, al wordt het nooit echt uitgesproken spannend. Dat stoorde me minder, omdat de kracht vooral zit in de verhaallijnen zelf.
Jansson doorspekt het boek met uitgebreide beschrijvingen van de Zweedse natuur, het weer, maar ook van verdriet, eenzaamheid en het verlammende ‘niet weten’ — iets wat soms erger is dan de werkelijkheid zelf. Het plot bevat enkele wendingen die wat vergezocht aanvoelen, maar al met al is dit een degelijk opgebouwde en aanvaardbare thriller, en een interessante start van een nieuwe reeks rond Kristoffer Bark.
