Een boek om te bewaren

Een mooie dichtbundel over moederschap: het zoeken naar hoe een moeder te zijn, het wachten op vruchtbaarheid en de onzekerheid van hoe een kind voort te brengen in deze wereld. Het tweede deel, Uterus, vond ik daarbij mooier dan het eerste deel, Psoas. De Psoas-gedichten zijn nogal dens, ik voelde niet altijd mee of begreep niet altijd waar Verhanneman naartoe wilde. De gedichten uit Uterus zijn dan weer heel krachtig qua beeldtaal:

Is loslaten minder moeder zijn? // Hoe bewaar ik een baby die niet meer tussen mijn wiegende armen past, hoe hou ik // later de peuter, kleuter, tiener vast // in een volwassen lichaam, zoveel verder bij mij vandaan?

Prachtig.