Sterk debuut!
Dodeman bevat drie parallelle verhaallijnen over de eeneiige tweeling Ursula en Ise. Ursula zat in verschillende feministische collectieven terwijl Ise zich gesetteld heeft met huisje, tuintje, kindje. Na elkaar twintig jaar niet gezien te hebben, ontmoeten ze elkaar opnieuw in hun ouderlijk huis waar Ursula ondertussen woont. Het verhaal speelt zich dan ook continu af in dit huis, maar dat word je als lezer nooit beu. De ruimte is zo sterk neergezet. Wat is er de afgelopen twintig jaar gebeurd?
Het boek doet nadenken over je eigen ideeën over feminisme. Cop kan goed spanning opbouwen en trekt je mee het verhaal in. En heel boeiende tweelingendynamiek en andere boeiende menselijke interacties. Ik vond ook de kruidenleer heel interessant, daardoor voelt het boek wat witchy. Het boek zindert na! Sterk debuut.
