Ideaal boek om in de bergen te lezen

Een boek over de interactie tussen een mens en dieren, over isolatie en eenzaamheid, over hard werken en de seizoenen.

Het hoofdpersonage is op bezoek bij familie wanneer ze plotseling door een glazen wand van iedereen wordt afgesloten. Ze snapt niet wat er is gebeurd en probeert te overleven. Ze reflecteert over de maatschappij, nu ze afgezonderd is in de bergen. Gelukkig is ze niet helemaal alleen, ze zorgt voor verschillende dieren en bouwt een bijzondere en mooie band met hen op. Haushofer schreef zo’n mooie portretten van de dieren!

'Maar we waren niet helemaal verloren, want we waren met z’n tweeën.'

Het hoofdpersonage moet hard werken om te overleven en voor de dieren te zorgen, maar het geeft haar ook voldoening. Ze doet steeds hetzelfde, afhankelijk van de seizoenen en het weer van de dag. Ze versmelt steeds meer met haar omgeving. Geschreven als een lange brief over haar ervaringen, bouwt ze op naar het einde, dat enorm wreed is. Een boek om traag te lezen, in je op te nemen en na te denken over onze maatschappij.

'Als de ramp in Beloetsjistan had plaatsgevonden, zaten wij nu volkomen onaangedaan in onze cafés en lazen we erover in de krant. Nu zijn wij Beloetsjistan, een heel ver, vreemd land waarvan je nauwelijks weet waar het ligt, een land waar mensen wonen die vermoedelijk niet eens echte mensen zijn, onderontwikkeld en ongevoelig voor pijn; getallen en cijfers in buitenlandse kranten. Geen reden om je rust te laten verstoren.'