Met een twist

Een vrouw in een oliebollenkraam geeft een gratis puntzak aan een jongen die geen ouders meer heeft. Het oude vrouwtje achter haar geeft haar bestelling op: 'Een gratis puntzak oliebollen. Ik heb ook geen ouders meer.'

Nog eentje:

'Weet je waar ik ziek van word, mevrouw?'

'Van goede raad !' 'Of dat gezeik over zelfzorg!' foetert ze. 'Ik zal je daar eens iets over zeggen, mevrouw. De kapper aanvaardt geen voedselbonnen. En de psycholoog laat zich liever met luxeproblemen betalen.'

Het is grappig als het niet zo tragisch is. Maar hartverwarmend evenzeer. Twee auteurs, Marieke De Maré en Lara Taveirne (foutje in de beschrijving !) hebben een duo-boek geschreven met verhalen, nee het zijn meer anekdotes met een twist, of 'stukjes' die de neerslag zijn van een aantal wandelingen in Brugge en de gesprekken die ze daarbij gehad hebben met Bruggelingen met een hoek af. Vaak zijn het mensen met geldzorgen of zorgen met hun hoofd.

Wat kunnen ze weergaloos formuleren. Die mensen uit Brugge, bedoel ik. Waarvan de auteurs de mooiste zinnen opschrijven die ze hen zeggen. Zelf kunnen ze er ook iets van. 'Ik grabbel in mijn handtas op zoek naar het handschrift dat ik heb gekocht om er als een echte schrijver uit te zien. Iemand die de hele tijd wordt bezocht door mooie zinnen. In werkelijkheid schrijf ik er alleen to-dolijstjes in.'

Ik heb twee suggesties. Eentje voor de lezer en eentje voor iemand die kan schrijven en mensen graag ziet.

Lees twee stukjes per dag. Eentje bij het opstaan, en eentje bij het naar bed gaan. In de maanden december en januari dan nog het liefst.

En laat ons in Gent ook zoiets doen. Er zijn genoeg zo'n Gentenaars die kunnen schrijven. En genoeg zo'n Gentenaars over wie ze kunnen schrijven. Een goed idee stelen, daar is niks mis mee.