Beklijvend verhaal over pesten in en secundaire school

Dit hartverscheurende boek las ik in één ademteug uit, zo sterk hield het me in de ban. Het is een verhaal dat je niet los laat, je een krop in de keel bezorgt en je verslagen achterlaat.

Een loodzware thematiek wordt immers aangekaart: het verhaal van een gepeste jongen, die zich zo in de steek gelaten voelt door vrienden, familie en leerkrachten dat hij denkt dat hij onzichtbaar is geworden. Het wordt zijn superkracht, iets waar hij trots op is: aangezien niemand reageert op het pestgedrag, kan het niet anders of hij is begiftigd met de magische gave van onzichtbaarheid.

Dat een jongere zich zo in de steek gelaten voelt dat hij zulke gedachten voor waar aanneemt, dat is van een schrijnende hopeloosheid waar je intens verdrietig van wordt, opstandig van wordt en wat je wakker schudt.
Het is nochtans iets wat ik zo goed weet en probeer toe te passen in mijn lessen: negeer slecht/onacceptabel gedrag niet, reageer erop, benoem het, maak duidelijk dat je het niet oké vindt. Maar dat is de theorie: ben je even consequent in de praktijk?

Één leerkracht Spaans in dit verhaal zwijgt niet en schopt de leerlingen, zowel de pesters als de stilzwijgende meute, met een geweten. Maar is ze nog op tijd om het tij te keren?

Boeken over pesten worden vaak geschreven voor een jonger publiek, maar in deze young adult wordt op een iets ouders publiek gemikt, en dat maakt dat dit boek misschien wel verplicht moet worden in iedere secundaire school, vanaf de tweede graad. Om het thema pesten bespreekbaar te maken, om aan introspectie te doen, om er voor te zorgen dat geen enkele jongere, nooit ofte nooit, zich onzichtbaar moet wanen.
Must read voor iedere leerkracht en/of leerlingenbegeleider.