Verleden en heden botsen wanneer Erika Foster haar meest persoonlijke zaak ooit onderzoekt

Dit negende deel rond inspecteur Erika Foster – bekend van Het meisje in het ijs – vlecht haar verleden en het heden samen. Hoewel ik de vorige delen niet gelezen had en het daardoor even zoeken was om in het verhaal te komen, wist het boek me gaandeweg steeds meer te boeien. De kern van het verhaal ligt bij een traumatische gebeurtenis van tien jaar geleden: de moord op Erika’s man Mark en vier van zijn collega’s, een zaak die haar tot op vandaag niet loslaat. Of dit deel eindelijk alle antwoorden biedt, laat ik in het midden.

Het verhaal start met wat een routineoproep lijkt, tot Erika in een leeg appartement het lichaam van een vermoorde vrouw aantreft. Opvallend is dat al het DNA-bewijs zorgvuldig is weggepoetst. Wanneer forensisch onderzoekers cocaïneresten ontdekken in een ingestort plafond, leidt het spoor naar een mysterieuze pakketkluis. De eigenaar daarvan blijkt Jerome Goodman te zijn, de drugsdealer die tien jaar geleden verantwoordelijk was voor de dood van Erika’s man. Erika arresteert hem onmiddellijk, maar de zaak neemt opnieuw een onverwachte wending: volgens zijn paspoort heet hij Kieron Bagshaw, heeft hij geen strafblad en staat zijn advocaat klaar om hem vrij te pleiten.

Vanaf dat moment stapelen de spanningen zich op. Erika smijt zich vol overgave op het onderzoek, maar haar overste grijpt in en verplicht haar om verlof te nemen. Zelfs haar naaste collega’s beginnen te twijfelen aan haar geestelijke gezondheid. Toch laat Erika zich niet stoppen. Met de stille hulp van enkele vertrouwelingen zet ze haar onderzoek heimelijk verder, want commissaris Melanie mag hier absoluut niets van weten.

Erika Foster komt over als een stugge, prikkelbare en koppige vrouw die niet meteen sympathie oproept. Ze werd al vaker op het matje geroepen wegens onbeleefd gedrag, het negeren van bevelen en het overtreden van politierichtlijnen. Tegelijk legt ze de lat voor zichzelf bijzonder hoog. Terwijl ze steeds dieper graaft, wordt ze niet alleen geconfronteerd met haar onverwerkte trauma, maar komt ze ook dichter bij de waarheid over wat er die fatale dag gebeurde – en wie van haar eigen omgeving daarbij betrokken was.

Het verhaal ontvouwt zich langzaam, wat de lezer de tijd geeft om het complexe geheel te doorgronden. De hoofdstukken zijn overzichtelijk opgebouwd en wisselen tussen het heden (winter 2024) en het verleden (van 2003 tot de moorden in 2014). Zo krijg je gaandeweg inzicht in hoe drugdealers, corruptie binnen de politie en verraad uiteindelijk tot die tragische gebeurtenissen hebben geleid. De begrijpelijke schrijfstijl en de zorgvuldig opgebouwde spanning maken van dit boek een intrigerende thriller waarin verleden en heden onontkoombaar met elkaar verweven zijn.