Een literair testament ?
Na een half jaar waarin door omstandigheden ik geen boek heb
aangeraakt, gevolgd door een periode met wat lichtere lectuur om er
terug in te komen, was dit het eerste serieus boek dat ik ter hand
nam, het 18de (en gezien zijn leeftijd wellicht laatste) werk van Ian McEwan.
Nu ben ik a priori
niet onverdeeld positief over McEwan. In mijn perceptie wisselt hij hoge toppen af met diepe
dalen. Uit de talrijke besprekingen die ik las blijkt dat ik niet
alleen ben met die mening. Alleen vallen die toppen en die dalen niet voor iedereen samen. Zo heb ik het hoegenaamd niet voor Amsterdam, terwijl dit toch met de Booker Prize aan de haal ging. What we can
know is geen uitzondering op de regel en kent ook een zeer gevarieerde ontvangst.
Dit boek wordt gemakkelijk weggezet als een dystopische roman, terwijl het dat
in mijn ogen helemaal niet is. Akkoord, de wereld is om zeep in
2119, maar dat is volgens mij enkel een metafoor voor het eigenlijke
thema van het boek – vergeten en vergeten worden. In 2119 ligt,
net zoals dat met ons geheugen het geval is, het overgrote deel van
de aarde overspoeld door het fel gestegen wateroppervlak. Wat er
boven uitsteekt is vaak anekdotisch – pakweg een avondje onder
vrienden waarop een gedicht wordt voorgedragen, de mythische corona
waarvan sindsdien ieder spoor ontbreekt.
Het eerste deel gaat
dan ook over de zoektocht naar die corona; alle technologische
hulpmiddelen worden ingezet, zonder resultaat. Tot, o ironie, een
kind met een frisse blik op de zaak voor een doorbraak zorgt.
Het tweede deel is
een ooggetuigenverslag waarin de “ware” (maar wat is waar ?)
toedracht uit de doeken wordt gedaan. Het mag niet verbazen dat die niet helemaal overeenkomt met de mythe.
Dit resulteert in
een knap gecomponeerde roman, waarin McEwan naar goede gewoonte de
lezer telkens weer op het verkeerde been zet.
Ik neem aan dat u al begrepen hebt dat dit voor mij onder zijn toppers mag worden gerekend. Als het inderdaad zijn laatste boek wordt, een waardig afscheid van een groot schrijver.
Synopsis
In 2119 gaan twee Britse wetenschappers opzoek naar een beroemd gedicht dat in 2014 slechts een keer ten gehore is gebracht en sindsdien spoorloos verdwenen is.