Nachtwandelen in Gent op de eerste lentedag in februari
Voor dit verslag doken redacteur Lut en boekhandel rokko samen de duisternis in. De avond begon met een eigen versie van een nachtwandeling. Daarna gingen de aanwezigen in gesprek over Nachtgids van Marjolein van Heemstra. Vrijwilligers Line en Laura lazen het boek en gidsten de deelnemers door een sfeervolle, verdiepende avond.
Hoeveel onverwachte woorden kan je in één zin samenbrengen? Precies! Zoveel!
Het was al van Sinterklaasdag 2025 geleden dat ik het boek Nachtgids had uitgelezen.
Toen rokko enige tijd terug een evenement rond dit boek aankondigde was ik dan ook direct geïnteresseerd. En dat was ik helemaal niet alleen.
Line en Laure, de organisatoren, konden rekenen op een twintigtal enthousiastelingen om samen te gaan nachtwandelen in hartje Gent. Eén iemand had zelfs een sterrenkijker meegebracht!
Vooraf kregen we een zorgzame uitleg van beide dames over het programma van de dag maar ook met een aantal geruststellende bemerkingen over wat we zouden gaan ervaren. Dat niet iedereen dit hetzelfde zou gaan voelen, wat er onze relatie met duisternis mogelijk beïnvloedt en dat het belangrijk was dat bij ons zelf goed te bewaken. Dat we op elk moment even uit het gebeuren konden stappen als dat nodig bleek en dat we altijd bij Line en Laure terecht konden de hele avond lang.
En daar gingen we dan, het Baudelopark in, dat nog niet zo duister oogde bij onze aankomst en al zeker niet zo stil was, haha, logisch na die eerste warme lentedag! Per twee konden we op ons eigen tempo verblijven in het groeiende duister, en oefeningen doen om ons te helpen “schemeren”, observeren, luisteren. Tussendoor konden we ook even door de sterrenkijker naar de maan komen kijken. WOW, dat was een echte belevenis!
Midden tussen pratende groepen jongeren, spelende kinderen op de schommels en de dansende vleermuizen, lieten wij het even stil worden in ons zelf. Na elke oefening konden we ook even uitwisselen: hoe gelijklopend of hoe verschillend zijn onze ervaringen? Welke aspecten zijn verbonden aan de duisternis? We lazen elkaar een paar fragmenten uit het boek voor om het gesprek op gang te brengen. Niet iedereen van ons had een bekende gesprekspartner. Het was dus ook een kwetsbare ontmoeting van de ander maar wel op een heel originele en veilig omkaderde manier.
Op een bepaald moment moesten we onder een fel verlichte lantaarnpaal gaan staan en van daaruit naar het park kijken. Het was een heel sterke ervaring van jezelf in de kijker zetten en je bekeken voelen. Zelf zag je de mensen als schaduwen op je af komen, pas helemaal dichtbij kon je ze herkennen.
“Meer licht betekent meestal ook meer donker. Hoe feller de lampen, hoe groter het contrast. Er is een punt waarop licht niet langer in je voordeel werkt, dan ontneemt het je juist je zicht op de wereld. Probeer onder een lantaarnpaal je omgeving maar eens in kaart te brengen.”
Na een uurtje vertrokken we terug naar rokko voor het tweede deel van de avond. De duo’s werden nu kwartetten en konden aan verschillende “eilandjes”, subtiel verlicht met theelichtjes, in gesprek gaan over het boek.
We konden brainstormen over wat wij leuke nachtactiviteiten zouden vinden en waarom, en hoe we ze zelf zouden mee organiseren.
We konden onze vragen aan Marjolijn van Heemskerk, de auteur van Nachtgids, noteren en zijn in afwachting van haar antwoorden.
We wisselden onze ervaringen uit over de nacht, over veiligheid, over recente websites als www.waarhebbenzehetover.be, over onze favoriete reisbestemmingen (dat was niet echt voorzien maar hee, niks is verboden ;-) )
Was je er niet bij maar wil je graag mee in de Gentse Nachtwandelclub, stuur een mailtje naar rokko (link in bio). Hou hun sociale media in de gaten voor nieuwe activiteiten.
Want één ding is zeker: rokko weet hoe mensen met elkaar te verbinden! Het is niet voor niks dat “rokko @night” op de ideeënflap stond én dat ik mezelf de bedenking maakte bij het naar huis vertrekken: “Ik voel me net een nieuw samengesteld gezin” J
“Wat Diane doet is wat mannen al honderden jaren doen: verkondigen dat het donker vrouwen slechtgezind is. Dat we lampen nodig hebben om ons de nacht in te wagen. Terwijl juist het donker ons de ruimte gaf om te zijn wie we overdag niet mochten zijn.
Vrouwelijke schilders, schrijvers, denkers werkten en dwaalden in de duistere uren, als niemand ze lastigviel en kinderen sliepen. Het donker liet vrouwen samenkomen in heksenkringen en geheime genootschappen.
Vrouwen zijn van nature wezens van de nacht, juist daarom hebben mannen ons er altijd uit verjaagd, met hun nachtwachten en nachtwetten, het verbod na de schemering het huis te verlaten. En als we al naar buiten mochten, dan alleen badend in licht. Pure controledrang. Ik haat het hoe ik mezelf heb laten wegblazen door Diane. Ik had haar moeten vragen naar haar eigen ervaringen, moeten vertellen hoe ik alle keren dat ik lastig ben gevallen op een rij heb gezet. Tachtig procent gebeurde overdag. Betast in een trein, vastgegrepen in een drukke winkelstraat, in een tropisch zwembad omsingeld door mannen. En uit de cijfers blijkt dat dit voor alle vrouwen geldt. Als we worden nagesist, aangerand of zelfs vermoord, gebeurt dat meestal in het volle licht.”
Lees ook de leestips over Nachtgids op Gent Leest:
https://www.gentleest.be/leestips/nachtgids-is-licht-in-het-donker-nodig
https://www.gentleest.be/leestips/nachtgids-ode-aan-de-magie-van-de-nacht
https://www.gentleest.be/leestips/nachtgids-een-po%C3%ABtische-vertelling-over-de-nacht-en-nog-veel-meer
Lut Vael
