Dit is een boekje dat je in één ruk uitleest omdat de sfeerschepping zo subliem is

In een oud houten huis aan een fjord in het Noorden van Noorwegen, dat al door de vijfde generatie bewoond wordt, heeft de oude vrouw Signe een visioen: staande bij het raam, zoals zo vaak wachtend op haar man Asle die in zijn roeiboot ging varen maar op een gure dag niet meer terugkwam. Ze herinnert zich hun hele leven samen in de eenzame onverbiddelijke natuur.

Niet de plot op zich maakt dit boek zo goed (er is nauwelijks een plot), maar wel de hypnotiserende taal waarin het geschreven is.