Tussen ironie en oprechte ontroering
De man die quizvraag wilde worden van Hannes Dedeurwaerder is een bitterzoete roman die zich ergens tussen satire en genegenheid nestelt. Wat begint als een licht ironisch verhaal over schlagerzangers en ijdele dromen, groeit uit tot een verrassend warme vertelling over ambitie, mislukking en zelfinzicht.
In het fictieve kustdorp Bleekvoorde volgen we Ramses, uitbater van een krantenwinkel, die samen met zijn vriend Joeri onder alter ego’s schlageravonden afschuimt. Hun plan om wat meewarig materiaal te verzamelen voor een artikel ontspoort wanneer ze in de ban raken van smartlapzanger Donny Diamond. Donny lijkt op het eerste gezicht een tragikomische figuur, iemand wiens ster nooit echt heeft geschenen. Toch blijkt hij meer gelaagd dan verwacht.
De roman speelt zich af in twee tijdlijnen. Naast het heden krijgen we een inkijk in Ramses’ verleden als ambitieuze filmstudent, waar zijn zelfoverschatting al vroeg zichtbaar wordt. Die terugblikken zorgen niet alleen voor humor, maar ook voor een scherp contrast tussen grootstedelijke pretentie en de ogenschijnlijke eenvoud van het dorpsleven.
Wat dit boek bijzonder maakt, is dat het nergens vervalt in goedkope spot. De liefde voor het schlagergenre is voelbaar, zelfs wanneer de personages er lacherig over doen. De humor zit vaak in de pijnlijke herkenbaarheid van situaties en in de botsing tussen grootse dromen en kleine realiteiten, waardoor je tegelijk glimlacht en meevoelt.
Gaandeweg verschuift de blik van Ramses – en dus ook van de lezer. Waar hij aanvankelijk neerkijkt op de ‘kleine’ figuren rond hem, leert hij zichzelf in vraag stellen. Die subtiele karakterontwikkeling geeft het verhaal meer gewicht dan je op basis van de premisse zou vermoeden.
De man die quizvraag wilde worden leest vlot, is vaak grappig en tegelijk mild van toon. Het is een roman die herinnert aan de dunne lijn tussen ironie en empathie. Een luchtige maar niet oppervlakkige leestip voor wie houdt van herkenbare Vlaamse setting, zelfrelativering en personages die langzaam hun masker laten vallen.
