Christophe Madelein
Leestip van Christophe Madelein
Ik ben onlangs verhuisd, deels omdat mijn appartement te klein geworden was voor mijn bibliotheek.

Met lege handen na kanker

15 februari 2021

Lieke Marsman is de nieuwe dichter des vaderlands. Lieke Marsman is ook een jonge vrouw die op haar 27ste te horen kreeg dat ze kraakbeenkanker had. Na de nodige onderzoeken werd ze al snel geopereerd, met succes, maar ze heeft blijvende schade aan haar rechterarm.

De volgende scan duurt vijf minuten is het boekje waarmee ze dat proces probeert te verwerken. In het eerste deel staan gedichten die vooral gaan over wat er door haar heen gaat terwijl ze onder de scanner ligt, de onzekerheid, en de angst die gepaard gaat met de diagnose, maar ook de maatschappelijke werkelijkheid rond haar.

Daarna volgt een essay in fragmenten, "Hoe gaat het met je?" Daarin vertelt ze over hoe ze eerst dacht dat die schouderpijn het signaal was van een burn-out. Maar de pijn wordt steeds erger. Op verkiezingsdag krijgt ze haar diagnose, net voor ze naar het stemlokaal gaat. Daarna volgen impressies van vlak voor en na de operatie, maar ook over politiek. Ze legt zelf uit waarom:

"Er zijn een paar redenen waarom de gedichten in dit boekje over kanker en politiek gaan, en niet alleen over kanker. Allereerst had ik schrijven over politiek nodig om niet volledig door de kanker opgeslokt worden. Doorgaan met waar ik voor mijn diagnose mee bezig was, helpt me in mijn herstelproces. hoeveel steun uit je omgeving je ook krijgt, kanker is (net als alle andere ziektes) een eenzame ervaring: de angst voor de eigen dood is de meest eenzame ervaring die er is. Een eenzaamheid die ik als ondraaglijk heb ervaren, maar die wel redelijk gemakkelijk af te schudden was door het beoefenen van maatschappijkritiek."

We krijgen een inkijk in haar verontwaardiging als een politicus chronische armoede of ziekte afdoet als 'pech', maar ook in haar wanhoop waar ze zelfs geen woorden voor vindt. Hoe moet het nu verder?

Het boekje wordt afgesloten met een gedicht, waarin ze zichzelf moed inspreekt: "Je wordt weer beter. Het zal slijten", en met een soort van antwoord op de stem in de scanner die zegt dat de volgende scan vijf minuten zal duren. "De volgende dag duurt vierentwintig uur / De volgende vierentwintig uur zijn helemaal van jou"

De volgende scan duurt vijf minuten is niet zomaar een autobiografisch verslag van een kankerpatiënte; het is ook de neerslag van de wilskracht om zich er niet bij neer te leggen, ondanks de donkere momenten, die absoluut niet uit de weg gegaan worden. De twijfel en de angst worden open en bloot op tafel gelegd, maar nooit om medelijden op te wekken, maar wel om zichzelf voortdurend in vraag te stellen: "Ervaar ik kanker als De Hel omdat ik dat echt zo voel of omdat dat nu eenmaal de reputatie van kanker is, al helemaal voor wie het op jonge leeftijd krijgt?" Die eerlijkheid maakt dat het in zekere zin ook troostend werkt.

Synopsis

Autobiografisch relaas door de Nederlandse schrijfster en dichteres over haar emoties na de diagnose kraakbeenkanker en tijdens het ziekteproces dat zij doormaakte.

Christophe Madelein
Leestip van Christophe Madelein
Ik ben onlangs verhuisd, deels omdat mijn appartement te klein geworden was voor mijn bibliotheek.

De volgende scan duurt vijf minuten
Titel:
De volgende scan duurt vijf minuten
Auteur:
Lieke Marsman
# pagina's:
60 p.
Uitgeverij:
Uitgeverij Pluim
ISBN:
9789492928092
Materiaal:
Boek
Onderwerp:
Kanker

Gerelateerde leestips