Een beklemmende thriller waarin mens en AI samen jagen op een meedogenloze seriemoordenaar
Dit is het tweede boek met het speurdersduo Kat Frank en haar AI-partner Lock. Ik las het vorige deel en was meteen verkocht. Het verhaal is boeiend en origineel, maar tegelijk ook beangstigend. Kan dit echt? Kunnen we ooit allemaal vervangen worden door AI en hologrammen?
De samenwerking tussen beide lijkt in ieder geval goed te werken. Kat vertrouwt op haar jarenlange ervaring en haar intuïtie, terwijl Lock in enkele seconden feiten en statistieken tevoorschijn haalt. Kat vraagt commissaris McLeish of zij en Lock een actuele zaak mogen onderzoeken in plaats van enkel cold cases. McLeish ergert zich nog steeds aan de ongefilterde directheid van Lock, maar merkt tegelijk dat de AI ook bijleert. Alleen rijst de vraag of Lock daarbij niet te veel menselijke trekjes en gevoelens ontwikkelt.
Kat en haar AI-collega krijgen vervolgens een lugubere zaak toegewezen. Op een heuvel wordt een gekruisigde man gevonden en zij moeten achterhalen wie de dader is. De pers duikt er meteen bovenop en het hele land kijkt mee. Wanneer kort daarna nog een slachtoffer wordt gevonden dat op dezelfde manier is gekruisigd, wordt duidelijk dat ze te maken hebben met een seriemoordenaar.
Het verhaal start met een proloog in cursief, waarin je de gedachtegang van de dader volgt. Ook tussen de hoofdstukken door keren die cursieve fragmenten terug, wat de spanning voortdurend opdrijft.
De politie neemt uiteindelijk een drastisch besluit en verspreidt een waarschuwing naar alle mannen uit de streek. Ze krijgen het advies pubs te mijden, ’s nachts thuis te blijven en niet met vreemden mee te gaan. Terwijl Kat en Lock proberen een verband tussen de slachtoffers te vinden om nieuwe moorden te voorkomen, tikt de klok genadeloos verder. Ze weten immers maar al te goed dat seriemoordenaars zelden stoppen, tenzij ze daartoe worden gedwongen.
Ook op persoonlijk vlak heeft niemand het gemakkelijk. Kat rouwt nog steeds om de dood van haar man en voelt zich eenzaam nu haar zoon Cam naar de universiteit is vertrokken. Binnen het team lopen de spanningen eveneens op. Inspecteur Ryan Hassan is hopeloos verliefd op professor Okanda, de bedenker van AI Lock, maar zij koestert een groot wantrouwen tegenover traditionele politiemethoden. Ze is enkel toegetreden tot het team om het AI-project te begeleiden. Brigadier Debby Brown is hoogzwanger, maar wil niets weten van lichtere taken. Door haar gebrek aan zelfvertrouwen voelt ze voortdurend de drang om zich te bewijzen.
De schrijfstijl is vlot, helder en beeldend. Zelfs de gedetailleerde beschrijvingen van de gruwelijke moorden blijven meeslepend en versterken de beklemmende sfeer van het verhaal.
Op het einde van het boek volgt nog een extra hoofdstuk waaruit duidelijk blijkt dat er een derde deel aankomt. Iets waar ik alvast enorm naar uitkijk. Lees zeker ook het uitgebreide dankwoord van de auteur, want dat is bijzonder verhelderend en verrijkend.
