Wat is vrijheid?

‘Ik die nooit een man heb gekend’ werd de laatste jaren van onder het stof gehaald en terug hipgemaakt. Een poëtisch verhaal met existentiële vragen als basis.

Wat is vrijheid zonder zingeving? Is dat vrijheid of overleven?

Ik begrijp waarom dit boek een huidige renaissance heeft. In het Westen zijn we zo trots op onze vrijheid, vinden we het een van de belangrijkste bouwstenen van onze maatschappij.

Autonomie over ons lichaam, vrijheid van meningsuiting, een eigen keuze kunnen en mogen maken in partner, job, levensstijl…
Terwijl dit een aantal van onze meest hard verworven rechten zijn, staan ook al deze vrijheden vandaag de dag opnieuw onder vuur. Ontegensprekelijk voor minderheidsgroepen, waaronder vaak vrouwen.

Zo begint dit verhaal. Een groep vrouwen is gestript van elke mogelijke vrijheid, tot zelfs het besef van tijd. Hoe ver kun je gaan om iemands menselijkheid weg te nemen? Wat maakt een mens op den duur nog menselijk? Welke facetten zijn er aan vrijheid en wat maakt deze volledig? Bestaat er een volledige vrijheid?

Wetende dat Harpman kind van Joodse ouders is die gevlucht zijn tijdens WO2 geeft dit verhaal een heel andere gelaagdheid. Een politiek klimaat dat sommige dagen helaas niet al te ver weg voelt en waardoor dergelijke thema’s terug vraagstukken worden in plaats van uitkomsten.

Antwoorden mag je niet verwachten. Zoeken kan je wel.

Ik ken alleen de stenige vlakte, onze omzwervingen en het geleidelijk aan vervliegen van elke hoop, ik ben de onvruchtbare telg van een mensenras waar ik niets van weet, zelfs niet of het uitgestorven is. Misschien schittert ergens onder de sterren de mensheid, zonder te weten dat een dochter van eigen bloed de laatste dagen van haar leven doorbrengt in stilte.