Liefdesgeschiedenis in de Portugese kolonie Angola, met een vleugje magisch realisme

In 1902 heeft Portugal een vaste voet aan de grond in de kuststreek van kolonie Angola. Het binnenland van Angola is nog grotendeels in handen van lokale koningen. Op mysterieuze wijze sterven hier en daar groepen Portugese soldaten, sommigen door zelfmoord, sommigen zonder zichtbare letsels. Om de oorzaak van die sterfgevallen te vinden stuurt de Portugese regering luitenant Jan Pinto naar Angola op geheime expeditie. Jan is zelf in Angola geboren uit een Portugese vader, een banneling, en een dochter van Afrikaanse Boeren. Tijdens zijn reis naar Angola ontmoet hij zijn toekomstige vrouw Lucrécia, dochter van een rijke zwarte handelaar in Angola. Zijn zoektocht verloopt avontuurlijk en heel anders dan voorzien...

Het verhaal wordt verteld door de kleindochter van Jan, Leila Pinto, die in deze tijd terug kijkt op die woelige kolonisatieperiode. Het laatste hoofdstuk krijg je ook meer inzicht in de geschiedenis van het moderne Angola.

Het boek kon mij bekoren omdat het zo kleurrijk en mysterieus is. Bij momenten ademt heet ook de sfeer van de grote werken van Gabriel Garcia Marquez, ook door het vleugje magisch realisme dat er in zit. Ik werd door het verhaal meegesleept, ik kon bijna het ritme van de trommels voelen. Daarnaast wordt ook op een bescheiden manier geprotesteerd tegen het kolonialisme en het domme superioriteitsgevoel van de blanke Europeaan.

De auteur is zelf geboren in Angola en heeft al meerdere romans geschreven die zich daar afspelen. Misschien moet ik die ook eens lezen.