Dit boek is zo bijzonder op allerlei gebieden

Ernest Claes wordt tijdens de Eerste Wereldoorlog opgeroepen en komt in de buurt van Namen in de oorlog terecht. Dit is zijn dagboek.

Het boek pakte me na vijf zinnen en leest als een bloedmooie thriller — waargebeurd, in fantastische woorden en beschrijvingen, vol diepmenselijkheid, zorg voor elkaar en het verschuiven van respect voor een land naar het besef van wat dat land ook kan aanrichten.

Zijn taal ademt vroegere tijden. Er staan woorden in van onze grootouders, van toen, en toch voelen ze nog altijd als van ons. Het geeft zijn schrijven een bijna romantische sfeer: mooi, oud Vlaams dat gevoelig verhaalt wat er van zijn hart moest.

Ik heb diep respect gekregen voor deze schrijver — een hele goede schrijver, een van de groten.