Tussen literatuur en misdaad: een duister spoor van herinnering, macht en identiteit

Aan het einde van de jaren tachtig trekken twee jonge mannen op roadtrip naar Noord-Spanje. Van stad naar stad zwervend geven ze zich over aan feesten, gesprekken over literatuur en muziek, en een gevoel van grenzeloze vrijheid dat hun vriendschap en hun blik op de wereld vormgeeft. Twintig jaar later wordt professor Hans Rekke geconfronteerd met een cold case: een jonge vrouw uit Baskenland werd op gruwelijke wijze mishandeld en draagt een mysterieuze markering op haar lichaam. Samen met zijn partner, rechercheur Micaela Vargas, ontdekt hij al snel verbanden met gelijkaardige femicidezaken in Denemarken en Finland. Wat zich aanvankelijk aandient als een geïsoleerd misdrijf, ontvouwt zich geleidelijk tot het mogelijke spoor van een seriemoordenaar.

Een onverwachte sleutel tot het mysterie ligt in een postuum gepubliceerde novelle over een Spaanse zwerfhond, die de onderzoekers richting geeft en hen uiteindelijk leidt naar de literaire elite van Stockholm. In deze derde roman uit de trilogie van David Lagercrantz (bij het grote publiek bekend door zijn voortzetting van de Millennium-trilogie) staat opnieuw het intrigerende duo Rekke en Vargas centraal, dat zich vastbijt in schijnbaar onoplosbare zaken. Wie de eerdere delen niet las, zal even moeten zoeken naar houvast: de onderlinge verhoudingen, hun gedeelde verleden en de dynamiek tussen beide personages worden niet uitvoerig opnieuw uitgetekend. Rekke, een voormalige pianovirtuoos en hoogleraar met een manisch-depressieve aard, contrasteert sterk met Vargas, een doortastende rechercheur van Chileense afkomst.

Doorheen het verhaal weven zich talloze verwijzingen naar poëzie, literatuur en schrijvers, die het geheel een uitgesproken intellectuele gelaagdheid geven. Zo krijgt het lied Take This Waltz van Leonard Cohen, geïnspireerd op het werk van Federico García Lorca, een betekenisvolle plaats binnen het verhaal en verweeft het verlies, verlangen en ongrijpbare schoonheid doorheen het verhaal.

Meerdere tijdslijnen worden knap met elkaar verweven, wat zorgt voor een aanhoudende spanning, terwijl er tegelijk ruimte blijft voor psychologische verdieping en filosofische reflectie. De combinatie van een klassieke misdaadplot met thema’s als schuld, macht en identiteit vormt zonder twijfel een van de grootste sterktes van het boek.

De personages zijn overtuigend en zorgvuldig uitgewerkt, vooral binnen de intellectuele en literaire milieus waarin het verhaal zich deels afspeelt. Thema’s als femicide en machtsstructuren binnen de uitgeverswereld lopen als een rode draad door het geheel.

Duidelijk een thriller die bewust verder reikt dan louter spanning en zich positioneert op het snijvlak van literatuur en misdaadfictie. Het levert een intrigerend en eigenzinnig geheel op, maar vraagt tegelijk meer concentratie en betrokkenheid dan de doorsnee thriller.