Mix van cosy crime, politiethriller en psychologische misdaadroman
De Vlaamse auteur Ines Nijs heeft een fijn gevoel voor taal, houdt van Senegal en van muziek. Ze is immers filoloog en freelance redacteur. Ze woont en werkt een deel van het jaar in de Casamance (Senegal). Na Born to be wild en Alors on danse, is Psychokiller het derde deel - en tevens sluitstuk - van de Werchterthrillers. Het zijn in ieder geval drie muzikaal klinkende titels.
Journalist Lexi Callier en haar partner Karl Johansen worden geconfronteerd met een eigenaardige moordzaak. Op de ochtend van 15 augustus vindt Elly Vanduyn in Werchter het vermoorde lichaam van haar vriend Michel Decorte. De man was vastgoedondernemer en hospitaalridder. Hij zou deelnemen aan de riddering van drie nieuwkomers bij de Orde van de Heilige Johannes. Wie is de mysterieuze moordenaar? Is het Elly, zijn vrouw Elvire, of zijn het de hospitaalridders? Inmiddels blijkt dat een eeuwenoud devotievoorwerp spoorloos verdwenen is. Kunnen Lexi en Karl verhinderen dat de dader nogmaals meedogenloos toeslaat?
De opening van het verhaal is uiterst kort en krachtig, dramatisch en geheimzinnig. Het maakt je benieuwd en is een stimulans om meteen verder te gaan. De korte hoofdstukken met veelvuldige perspectiefwisselingen, zorgen ervoor dat je geboeid blijft. Het geheel verloopt in een chronologische volgorde. Nijs levert hier duidelijk het bewijs van haar vakmanschap. Verwijzingen naar de misdaden uit de vorige delen zijn een aangename verrassing; de flashbacks verhelderen een en ander uit het verleden. Onmisbaar voor lezers die (nog) niet op de hoogte zijn van de vorige delen. Ook krijg je - op het juiste moment - zinvolle informatie over de Orde en de hospitaalridders. Dit is evenwel geen storende factor tijdens het lezen.
Op een intelligente wijze heeft de auteur een kanjer van een plot opgesteld en uitgewerkt. Het is ietwat complex, inderdaad, zeker omwille van de verwikkelingen. Het boek gaat niet uitsluitend over moorden, of over een aantal lijken. Nijs zet veel meer diepgang neer en dit doet ze in haar typische, mooie stijl en aangename taal. Vooral Lexi (uiteraard) schittert als hoofd- en seriepersonage uit de trilogie. De andere figuren zoals Karl Johansen, Bruno Eggers, Chevalier Dhaese, Marc Simons en Romeo Vella, zijn geen clichématige personen. Net zoals in de vorige delen mag ook dit keer Lexi’s blinde dochter Laetitia niet ontbreken.
Een discrete verwijzing naar de door de schrijver geliefde Casamance, is een aangename verrassing. De link met de Orde, het project van herbebossing, de illegale houtkap; het zijn knappe en originele vondsten. De thema’s halen echter af en toe de vaart en spanning uit het boek; al heeft dit alles deze lezer niet gestoord; het is per slot van rekening bijzonder leerzaam.
Psychokiller is een spannend misdaadverhaal vol intriges, gelaagdheid en boeiende thema's. Een geslaagde mix van cosy crime, een politiethriller en een psychologische misdaadroman.'
