Een uitzonderlijke band tussen broers op een uitzonderlijke plek

In het voorjaar was Rindert Kromhout te gast in de Paarse Zetel. Dat was voor mij de gelegenheid om van dichterbij kennis te maken met het oeuvre van deze auteur, die vooral gekend is van zijn jeugdboeken, maar dit boek zit ook in onze volwassen collectie.

Dit boek is het eerste deel van de Bloomsbury-trilogie. Bloomsbury verwijst naar een groep schrijvers en kunstenaars die actief waren in Londen aan het begin van de 20ste eeuw.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Quentin Bell, het neefje van Virginia Woolf. Hij groeit op in een allesbehalve doorsnee gezin op het platteland van Sussex. Zijn moeder, Vanessa Bell, is kunstenares en schildert.

We krijgen een inkijk in Quentins jeugd, een lange, onbezorgde periode waarin vrijheid en creativiteit centraal staan. Er is veel ruimte voor vriendschap, samenkomsten en feestjes met andere kunstenaars en auteurs in hun letterlijk kleurrijke huis: Charleston House. Quentin brengt het grootste deel van zijn tijd door met zijn broer Julian, met wie hij tal van avonturen beleeft. Hun zusje Angelica is er ook, maar de band tussen de twee broers is duidelijk het sterkst.

Lange tijd beseft Quentin niet hoe uitzonderlijk zijn thuissituatie is in vergelijking met die van zijn leeftijdsgenoten. Het was destijds niet vanzelfsprekend dat een vrouw samenwoont met een vriend én diens partner. Bovendien kwam ook de echtgenoot en vader van Quentin nog regelmatig over de vloer.

Gaandeweg dringt de realiteit binnen in de creatieve wereld van Charleston House, met de opkomst van het fascisme en de dreiging van een wereldoorlog. Wanneer die uitbreekt, ontstaan er discussies over de rol die elk gezinslid wil en kan opnemen. Vooral Julian, de oudere broer, is sterk geëngageerd. Hij vindt dat de bewoners van Charleston House zich niet buiten de wereld kunnen plaatsen. Hij is activistisch en besluit zich aan te melden als vrijwilliger in de Spaanse Burgeroorlog. Daar slaat het noodlot toe.

Het huis waarin de familie Bell woonde, Charleston House, is gerenoveerd in zijn oorspronkelijke staat, inclusief de schilderingen van de bewoners, en is nog steeds te bezoeken.

Het verhaal is geschreven in een meeslepende stijl. Ondertussen las ik ook het vervolg: April is de wreedste maand (alternatieve titel: Anders dan wij), dat eveneens een aanrader is.