Heerlijk schommelboek met bruiloft blues

Soms heb je gewoon nood aan een boek om in te schommelen, eentje dat leest als een ontspannende Netflix-serie met spitsvondige dialogen en aimabele personages. Geen al te moeilijke plot, een idyllische locatie, getroubleerde personages die staan op een kantelpunt in hun leven en voor alles open staan. Een boek zoals "The Wedding People" dus, een instant weglezer waar het heerlijk verpozen is.

Het begint nochtans met een suïcidale veertiger, Phoebe, literatuur docent, net verlaten door haar (ex-)man en totaal op de dool. Ze checkt in in een peperduur en poepchique hotel, waar net op hetzelfde moment een bruiloftsweek start. Wanneer ze met de bruid Lila (een echte bridezilla) in de lift belandt bij aankomst, ontboezemt ze meteen haar intenties. Lila, die haar bruiloft tot in de puntjes voorbereid heeft, ziet een zelfmoord tijdens 'haar' week der weken niet zitten en troont de wanhopige Phoebe mee in haar feestgedruis. Dat ontaardt in een prikkelende hottube scène, genante situaties en veel bruiloft blues.

Hoewel ik even in het verhaal moest komen, was ik vrij snel verkocht. Grappig herkenbaar voor mij in zekere zin, gezien gelijkaardige interesses als de protagoniste, en fijn dat er veel referenties naar (weliswaar Engelse maar toch) boeken in zitten.
Soms hoeft het allemaal niet zo hoogdravend literair te zijn, maar gewoon gezapig grappige feelgood. Aanrader!