Een feelgoodroman

Een boek dat opvalt door zijn heel andere insteek en schrijfstijl dan de boeken die ik doorgaans lees.

Het verhaal speelt zich af in het stadje Golden, een rustig plaatsje in de Verenigde Staten. Theo, de hoofdfiguur, is een welgestelde tachtiger die nog goed ter been is en Portugese roots heeft. Het verhaal ontvouwt zich op een rustig tempo. Op zijn eerste ochtend in Golden stapt hij een koffiebar binnen waar een groot aantal portretten hangt van mensen die in de stad wonen.

Theo vat het op als zijn missie om deze portretten te kopen en persoonlijk aan de geportretteerden te bezorgen. Telkens wanneer hij een afspraak maakt om een portret te overhandigen, krijgen we het levensverhaal van die persoon te horen. Het is hartverwarmend om te lezen hoe tussen Theo en de mensen die hij ontmoet een dialoog ontstaat, die vaak uitmondt in een mooie vriendschap. Zo krijgen we telkens een inkijk in het verdriet, de zorgen en de vreugde die deel uitmaken van hun leven.

Op het eerste gezicht lijken het losstaande verhalen, maar gaandeweg wordt duidelijk hoe ze de inwoners van dit stukje Golden dichter bij elkaar brengen. Mensen ontdekken hun talenten, vinden nieuwe perspectieven en nemen hun toekomst opnieuw in eigen handen. Elk verhaal is op zijn eigen manier ontroerend.

Theo blijkt bovendien een soort onzichtbare weldoener te zijn die heel wat problemen oplost, al weet de lezer natuurlijk wel beter. Tussen deze verhalen door krijgen we af en toe ook een hoofdstuk waarin de auteur meer prijsgeeft over Theo's verleden. En dat blijkt niet altijd even rooskleurig te zijn.

Wat mij bijzonder raakte, is de aandacht voor de kleine dingen in het leven. Zo wordt er stilgestaan bij het uur waarop de zon ondergaat en de prachtige kleuren die dan aan de hemel verschijnen. Ook de natuur, kleine gebaren en eenvoudige momenten krijgen de nodige aandacht. Het zijn net die dingen die het leven zoveel meer betekenis geven. Denk maar aan samen met echte vrienden een feest vieren en volop genieten van elkaars gezelschap. In onze jachtige maatschappij is daar vaak te weinig tijd voor, of wordt het soms zelfs als een verplichting ervaren.

Af en toe doet het verhaal denken aan een Bijbelse parabel, met Theo als grote weldoener. Er komen ook enkele christelijke passages in voor, maar die worden nergens opgedrongen en doen zeker geen afbreuk aan het verhaal. Integendeel, het boek straalt respect uit voor iedereen, ongeacht leeftijd, sociale achtergrond of geaardheid.

Dit boek heeft me vooral geleerd om bewuster stil te staan bij de mensen om me heen. Als je de tijd neemt om echt te luisteren, ontdek je zelfs binnen je eigen vriendenkring mensen met bijzondere verhalen en soms een behoorlijk zware rugzak. Het heeft me ook bewuster doen kijken naar mijn omgeving en naar de kleine dingen die ik vaak als vanzelfsprekend beschouw.

Een heerlijk, ontroerend feelgoodboek dat je eraan herinnert wat écht belangrijk is in het leven. Met Kerstmis en de donkere wintermaanden in aantocht is dit absoluut een aanrader!