Niet alles hoeft meteen

We zijn het wachten een beetje verleerd. Alles moet sneller, onmiddellijker, efficiënter: een bericht krijgt meteen antwoord, een bestelling wordt morgen geleverd en op een ongemak moet liefst zo snel mogelijk een oplossing volgen. In Wachten. Een levenshouding nodigt Dirk De Wachter ons uit om opnieuw ruimte te maken voor wat niet onmiddellijk hoeft.

Wachten is voor hem geen passief tijdverdrijf, maar een manier om bewuster in het leven te staan. Het is vertragen, aandacht hebben, verdragen dat niet alles maakbaar of voorspelbaar is. In zijn herkenbare, bedachtzame stijl schrijft De Wachter over wachten in allerlei vormen: op liefde, op herstel, op verandering, op een antwoord, maar ook op niets in het bijzonder. Juist in die tussenruimte kan iets ontstaan wat in ons jachtige leven gemakkelijk verloren gaat: verwondering.

Het mooie aan dit boek is de manier waarop De Wachter grote levensvragen verbindt met kleine, herkenbare momenten. Hij put uit literatuur, filosofie, kunst en zijn eigen ervaringen en laat die verschillende stemmen met elkaar in gesprek gaan. Daardoor wordt Wachten geen theoretisch betoog, maar een persoonlijke en soms ontroerende uitnodiging om anders naar tijd en naar onszelf te kijken. Ook het belang van nabijheid en engagement komt steeds terug: wachten betekent niet je terugtrekken uit het leven, maar juist aandachtiger aanwezig zijn bij jezelf en bij de ander.

Een boek om niet haastig uit te lezen, maar om af en toe neer te leggen en een gedachte te laten nazinderen. Misschien is dat wel de mooiste paradox van dit boek: terwijl je leest over wachten, vertraagt ook je eigen leestempo. Wachten. Een levenshouding is een warme, rustige en wijze uitnodiging om niet altijd vooruit te willen, maar ook oog te hebben voor wat zich onderweg aandient. Een boek dat je niet vertelt hoe je moet leven, maar je wel even laat stilstaan bij de vraag hoe je in het leven wilt staan. Ik vond het bijzondere lectuur!