“We zijn in Berlijn, juli 1923. De dollar staat (het is 6 uur ‘s morgens) voorlopig nog op 414.000 mark.”
In dit verhaal vertelt Hans Fallada over een dozijn gewone mensen in Berlijn in de tijd van de grote geldontwaarding in Duitsland (1923-1924). De auteur schetst een hallucinant beeld van de muntontwaarding - een devaluatie die letterlijk alles op de helling zet.
De laatste zin van de eerste paragraaf zet meteen de toon, en de waanzin zal elke dag alleen maar toenemen. We volgen 2 of 3 officieren uit de Eerste Wereldoorlog die met horten en stoten proberen hun burgerleven te organiseren (want het Duitse leger mag nog maar bestaan uit 100.000 manschappen) - of jonge vrouwen, die zich roekeloos en verliefd met open ogen in hun ongeluk storten.
De situatie is zo goed als hopeloos, wat tot bizarre scènes leidt, hilarische toestanden en schrijnende chaos, zowel in de steden als op het platteland.
Het boek eindigt bij het vastzetten van de mark aan de dollar in 1924 - dit zorgt voor iets als stabiliteit.
De vrouw van Wolf, Petra, heeft op het einde van het verhaal haar dominante schoonmoeder eindelijk zover gekregen dat deze haar zowaar tutoyeert en zij vrede met haar neemt. Behalve Petra zelf had niemand dat gedacht!
De zoon van Wolf en Petra is 15 in 1939 - maar daar wordt kies overheen gestapt.
En dat is maar goed ook. Zo blijft “Wolf onder wolven” een magistraal beschreven, uniek tijdsdocument van de krankzinnige twintiger jaren in Duitsland.
“We zijn in Berlijn, juli 1923. De dollar staat (het is 6 uur ‘s morgens) voorlopig nog op 414.000 mark.” (Laatste zin, eerste paragraaf).
Synopsis
In het Berlijn van 1923 probeert een man zich staande te houden te midden van hyperinflatie. Als zijn geld opraakt, zoekt hij werk op het platteland, maar ook daar heerst moreel verval.
