Vlaamse topkwaliteit
Hij is tweevoudig winnaar van de Knack Hercule Poirotprijs. In Brussel Noir voert de Vlaamse misdaadauteur Wouter Dehairs voor de vijfde keer privédetectives Keller Brik en Gwen Van Meer op. Brik krijgt het alweer keihard te verduren; tevens zal hij op persoonlijk vlak enkele rake klappen incasseren. Het boek is prima leesbaar als een losstaand geheel; al mis je in dat geval een aanzienlijke dosis voorkennis van de twee protagonisten.
Aan de Brusselse Vijfhoek valt elke nacht een dodelijk slachtoffer te betreuren; niet in het verkeer. Een seriemoordenaar is blijkbaar in optima forma. Of woedt ginds een bendeoorlog van de drugsmaffia? Brik is niet in zijn nopjes, als hij wordt gevraagd om beveiligingsopdrachten uit te voeren. De flinke som geld die hem in de hand wordt gestopt, kan hij evenwel niet weigeren. Ondertussen is Gwen officieel zakenpartner van Brik; ditmaal gaat ze aanvankelijk aan de slag met een afzonderlijk onderzoek.
De titel geeft het helder weer: Brussel is het intrigerende decor, terwijl het hele misdaadverhaal baadt in een sombere en lugubere sfeer. De Belgische hoofdstad eist zelfs een niet te verwaarlozen rol op als seriepersonage. Knap typeert en beschrijft de auteur Brussel. Dit alles beleef je, begeleid door de drie hoofdfiguren, met name Brik, Gwen en hoofdinspecteur Rina Verstrepen. Ze loodsen je vlotweg door de donkere krochten van de stad.
Het drietal verhaallijnen smelt op de duur samen en levert een snoeiharde apotheose op. Eer het zover is, heb je tal van perspectiefwisselingen achter de rug, heb je uitvoerig kennis kunnen maken met drugsbendes en misdadigers. Dehairs houdt de vaart er constant in, waarbij hij toch oog blijft hebben voor het vrijgeven van nuttige informatie en bijzonderheden. Qua karakteruitdieping leer je zowel Brik als Gwen weer wat beter kennen. Deze eerste is nog altijd een bekwame speurder die denkt, leeft en werkt op een eigenzinnige manier. Inmiddels drinkt hij niet langer alcohol. Ook zijn gevoelige, emotionele kantjes komen voor een keer naar boven. Gwen daarentegen is een getormenteerde ziel, op zoek naar haar eigen identiteit. Twee jaar geleden heeft zij de jonge Dante gered van een leven op straat. Hij woont bij Gwen in en toont zich ondankbaar en onhandelbaar. Het veroorzaakt bij haar heel wat kopzorgen. In dit deel krijgt zij – helemaal terecht – veel meer aandacht. Fanatiek werkt zij aan het bestrijden van de georganiseerde criminaliteit; in een stad waar zich explosieve situaties voordoen. Hoofdinspecteur Rina van haar kant moet opboksen tegen de denk- en werkwijze van sommige collega’s bij de politie.
‘Gwen stak de straat over en belde aan. Brik deed hetzelfde aan zijn kant. De meeste zaken werden niet gekraakt door briljante ingevingen. Ze werden opgelost door op deuren te kloppen en steeds dezelfde, vervelende vragen te stellen.’
Het boek verloopt chronologisch, waarbij de schrijver dwaalsporen achterlaat. Dehairs hanteert een vloeiend leesbare no-nonsense taal en stijl; hij gaat rechtstreeks op zijn doel af. Zonder op de rem te duwen, werpt hij delicate thema’s op, zoals extremistische politieke genootschappen, drugsbendes en omkooppraktijken binnen het politiekorps. Met zijn typische humor weet hij het leed ietwat te verzachten. Hij zet niet alleen een actuele en sinistere thriller neer, maar ook een uiterst spannend verhaal, bevolkt door geloofwaardige figuren. Brussel Noir is Vlaamse topkwaliteit.
De fans van deze geweldige en boeiende thrillerserie mogen alvast op beide oren slapen. Er komt alleszins nog een zesde deel met Brik en Gwen in een glansrol.
