Een hybride roman als 'een lichaam ... dat een nieuwe vorm onthult'
De debuutroman van de Gentse dichteres Dominique De Groen Corpus Britney is een goudmijn voor literaire fijnproevers en lezers die zich willen en kunnen overgeven aan verhalen, met een maatschappelijke relevantie en die gedrenkt zijn in verleden, heden en zelfs een toekomstperspectief bevatten. Haar kleurrijke, bizarre personages zijn organisch gegroeid en/of geplukt uit haar poëzie – Malayney Melkzuur bijvoorbeeld, kreeg al een hoofdrol in haar tweede dichtbundel Sticky drama (2019) en ook de andere dichtbundels Shop girl (debuut uit 2017), Offerlam (2020) en Slangen (2022) zijn smaakmakers die een belangrijke afdruk hebben in Corpus Britney.
In de inleidende hoofdstukken worden de toon en de spanning gezet met een kernverhaal dat ogenschijnlijk het voorspel is van een detective (mystery novel): Alexander doet een beroep op de ‘paranormale detective’ Malayney Melkzuur, die in Glasgow woont, om een onrustwekkende verdwijning op te lossen van zijn vriendin, Bella Goth, een actrice in horrorfilms in Hollywood (Los Angeles, Californië). Bella lijkt ‘als twee druppels’ op het lichaam (Lt. corpus) van het Amerikaanse popmuziekicoon Britney Spears en versmelt er gaandeweg mee zodat de lezer in een hybride roman (literaire fantasy, gothic novel, ecoroman; diverse typografie, tekens en talen, cover van een digitale kunstenaar) terechtkomt met een (onder)stroom van lichamen, mensen, objecten, data, flora, fauna … die verbeeld en verwoord worden.
Als lezer daal je mee af in de dromen, nachtmerries, visioenen en herinneringen die mede vorm gegeven worden door games en waarin de digitale taal welig tiert. Talrijke vrouwelijke personages, dikwijls vriendinnen van Malayney (Emma, Rachael …) en ook mannen zonder glamour of in verval zijn de echte helden in soms historisch-maatschappijkritische verhalen over o.m. de heksen en het vernietigen van de gronden door de chemie in Glasgow en Schotland, het koloniseren van het oorspronkelijke Californië maar ook in vertederende liefdesverhalen en het integreren en mogelijke interpretaties van de ‘songs’ van Britney Spears.
En waar is Bella of Malayney op het einde van de rijkgevulde en -gedocumenteerde (zie nawoord na hoofdstuk 7) roman? Laat de auteur Dominique De Groen ons verweesd achter als lezer en is er licht aan het einde van of in de tunnels?
