De littekens van vriendschap en vaderschap

In De zomer toen analyseert Lieven Stoefs op gevoelige wijze wat het betekent om man, zoon, broer, vriend en vader te zijn.

Het hoofdpersonage komt uit een gezin met een vader die verslaafd is aan alcohol, een moeder die een eetstoornis heeft en twee broers. Als student ontvlucht hij zijn thuissituatie en komt hij terecht in een groep vrienden (‘mijn jongens’ noemt hij ze) met wie hij ‘s zomers op vakantie trekt.

Toch blijft de vaderfiguur altijd aanwezig op de achtergrond, in de gedachten van het hoofdpersonage. Zo is er de sublieme herinnering aan de keren dat hij als kind samen met zijn vader in bad zat. Ook met zijn broers heeft hij sporadisch contact, zijn jongere broer Tristan gaat later in het buitenland wonen en werken, waar hij hem gaat bezoeken. Met zijn jongste broer Simon trekt hij ook steeds vaker op.

Na tien jaar volgt dan de ontrafeling van de vriendengroep waarbij het hoofdpersonage ervaart hoe zijn vrienden hem verlaten, in de steek laten zelfs. Net in die periode is hij vader geworden van een zoontje, Jakob. En daardoor gaat hij zijn eigen vader ook beter begrijpen.

Ik vraag me af of Lieven Stoefs in deze roman niet de boodschap wil brengen dat vrienden heel belangrijk zijn tijdens een bepaalde periode die niet noodzakelijk levenslang duurt. Terwijl familiebanden normaliter wel een leven lang meegaan.

“Die jongens werden broers, tot ze er niet meer waren. Broers waren vrienden, dat zouden ze altijd blijven.” (pag. 102)

Vriendschappen tussen mannen lijken oppervlakkiger omdat er weinig over gevoelens wordt gecommuniceerd. De vriendschap van het hoofdpersonage is oprecht en hij is loyaal. Bij zijn vrienden is dat minder het geval.

“Later begreep ik pas dat mijn vriendschappen gegroeid waren op littekenweefsel. Wild vlees, gedoemd om grillig te zijn.” (pag. 58)

Lieven Stoefs heeft een speelse schrijfstijl met veel beeldspraak. Het verhaal leest heel vlot.

Een man schrijft een boek over mannen: intrigerend!