Vijf sterren! Favoriet! Meesterwerk!

Hoewel ik niet graag dikke boeken lees, maak ik voor Elif Shafak altijd graag een uitzondering. Wanneer je in één van haar boeken duikt, weet je immers dat je je overgeeft aan een geweldig avontuur. En dat was voor 'Er stromen rivieren in de lucht' (een boek dat me al door vele lezers was aangeraden) niet anders. Sterker zelfs: van alle 25 boeken die ik de voorbije anderhalve maand las, staat deze met stip op de eerste plaats.

Voor wie Elif Shafak nog niet zou kennen: zij is een Turks-Britse auteur die een pen heeft om jaloers op te zijn. Ze schrijft poëtisch, beeldend, historisch en altijd met een stevige vrouwelijk/feministische inslag.
Voor dit boek deed ze geweldig veel research, zoals ze in haar nawoord aangeeft, en veel van wat ze schrijft is op waargebeurde zaken gebaseerd, hier en daar met een narratieve twist uiteraard.
Ze verhaalt over Mesopotamië, het land tussen de Tigris en de Eufraat (en uiteraard spelen zij een belangrijke rol in het verhaal), over het erbarmelijke lot van de Jezidi, het fascinerende Gilgamesj-epos, over het belang van musea maar evenzeer wie cultureel erfgoed toekomt, en over die immense kracht van water. Geloof me, nadat je dit boek gelezen hebt bekijk je water helemaal anders.
Drie perspectieven, drie protagonisten die met elkaar verweven zijn, zoals je als lezer druppelsgewijs te weten komt:

• Een jongen uit de sloppenwijken, Londen anno 1840, die het schopt tot wereldvermaard onderzoeker en ontcijferaar van de kleitabletten van het Gilgamesj-epos. Geboren aan de Theems, gepokkeld en gemazeld door de Londense underground, gefascineerd door het oude Mesopotamië.
• Een jong Jezidi-meisje, constant opgejaagd, voortdurend uitgejouwd, altijd op de vlucht op zoek naar veiligheid.
• Een getroubleerde hydroloog, die vergeten rivieren en waterdruppels met een geweten bestudeert. Op zoek naar zichzelf, gefrustreerd door de onwil.

Hun verhalen vloeien samen, de lezer wordt ontroerd en tot nadenken gestemd en meegesleurd in een verhaal zonder weerga. Elif Shafak schrijft bezwerend en betoverd: ik geef dit boek 5 sterren en zet het meteen bij mijn favoriete boeken op Hebban. Meesterlijk! Lezen!

Enkele quotes:

• Schrijven is jezelf bevrijden van de beperkingen van tijd en ruimte. Als het gesproken woord een trucje van de goden is, is het geschreven woord de triomf van de mens.
• De oude Mesopotamiërs staan bekend als de uitvinders van het schrift, wiskunde, astronomie, irrigatie en het wiel, maar hun allergrootste ontdekking is nooit erkend. Zij waren de eerste die de pijn ervaarden van het verlies van een moederland.
• Mensen denken dat een tattoo een vorm van verzet is of zoiets, maar eigenlijk is het een vorm van verhalen vertellen.
• Geprezen zij Nisaba