Mensen aan de rafelrand loepzuiver getekend

"Voortdurend word ik voor muren geplaatst. Geregeld zijn er blaaskaken die mij met hun dure woorden de stront intrappen. Ik ben geboren met de verkeerde grijns op mijn bakkes, met de verkeerde blik in mijn ogen."

Aan het woord is Ronny Van De Kiekeboom die door het leven getekend is. Een man aan de rafelrand van de maatschappij, ik hoorde het Erik Vlaeminck ooit zo mooi verwoorden in een podcast. Lang geleden las ik het al even rauwe "Suikerspin" van hem, een boek over kermismensen, dat ik nooit vergeten ben.
Als straathoekwerker weet Vlaminck waarover hij spreekt. Mensen die een zodanig opdoffer van het leven gekregen hebben dat ze niet meer in staat zijn om deftig recht te krabbelen. Die van het kastje naar de muur gestuurd worden. Die zichzelf verdoven met drank en drugs, goed wetende dat dat geen oplossing is, maar die zo graag een uit-knop zouden hebben. Die verzuipen in de miserie.Vlaeminck tekent ze met volkse humor, maar ook met vorte ranzigheid. Het leven zoals het is wanneer de maatschappij je uitspuwt. Met dank aan die zeldzame zachte zielen zoals Jeanne, die café Het Nachtlicht bestiert en een uitvalbasis en verstrooiingsoord biedt voor zij de nood hebben aan een luisterend oor of bank om op te dommelen.
Voor zij die Dikke Freddy kennen, het typetje waarmee Eric Vlaeminck in virulente brieven sociale wantoestanden aankaart: ook hij krijgt een cameo in deze roman.

Uitgeverij Weerwoord, een kersverse uitgeverij die gaat voor maatschappelijk relevante boeken en die als kleine maar relevante speler een verademing wil zijn in het literaire landschap, kreeg steun van Eric Vlaeminck. Ik ben trotse aandeelhouder van deze uitgeverij en draag dit soort boeken een warm hart toe. Goed bezig daar Gert en co, jullie maken een verschil!