Een boek dat je doet nadenken, maar zonder het antwoord op je vragen te geven

Ik die nooit een man heb gekend van Jacqueline Harpman gaat over negenendertig vrouwen die onder de grond gevangen zitten in een kooi. Ze worden in de gaten gehouden door bewakers en ze kunnen zich niet herinneren hoe ze daar gekomen zijn. De jongste en veertigste vrouw kan ervoor zorgen dat ze kunnen ontsnappen en dan gaan ze op verkenning, de wijde wereld in.

Jacqueline Harpman was naast schrijfster ook psychoanalytica en dat merk je goed aan dit boek. Met dit boek weet ze zich in je hoofd te nestelen, waardoor je vragen gaat stellen bij wat er allemaal gebeurt: Door wie zijn ze uit hun leven ontvoerd? Wat is de reden van hun gevangenschap? Harpman was enorm gefascineerd door het functioneren van de menselijke geest en ze geloof dat psychoanalytica en literatuur goed samengaan.

Ik die nooit een man heb gekend is een boek dat je doet nadenken, maar zonder een kant-en-klaar antwoord op al je vragen te geven. Het is een boek dat achteraf bij blijft en met recht en rede dus een klassieker is.