Niet tegen te houden

Ik las dit boek een tijdje geleden (afgelopen november) en het heeft me niet losgelaten. Het is zó raar, en zo meeslepend, dat ik het zelfs niet neerlegde toen ik de wandeling maakte van de Sleepstraat naar mijn atelier daar in de buurt. Op die vijf minuten ben ik, met boek opengeslagen in de hand, met mijn voet in de tramsporen blijven steken, op mijn hoofd gevallen, en bijgevolg mijn pagina verloren. Eens ik deze had teruggevonden ben ik weer opgestaan en ben ik lezend en bloedend verder gestapt. Mijn kopie heeft nu enkele bloedvlekken in de tweede helft, en daar heb ik geen spijt van.