Verhalen van een verdwijnende wereld

In Osebol schrijft Marit Kapla getuigenissen neer van een verdwijnende samenleving: getuigenissen uit het dorpje Osebol in het Noorden van Zweden. Ze interviewde er de 40tal mensen die er op het moment van haar interview nog leefden in het dorpje.

We krijgen persoonlijke verhalen van mensen die er al lang of nog maar kort wonen, verhalen over generaties heen, verhalen die meer in het verleden liggen dan in het heden en verhalen van mensen die zich afvragen wat de toekomst zal brengen.

In het boek is veel witruimte, wat er voor zorgt dat je zelf ook nog een stuk van het verhaal kan invullen. Door al die witruimte is het een dik boek, maar leest het heel vlot.

Het zet je als lezer mee aan het nadenken over wat we verwachten van een maatschappij, een gemeenschap, de voorzieningen die er zijn, … Wat is er eigenlijk belangrijk in het leven? En wat is er belangrijk voor een dorp om te ‘blijven leven’?

Het is een boek dat geschreven is over het Zweedse platteland, maar ik denk dat het weerklank kan vinden in alle delen van Europa, en bij uitbreiding de wereld, waar mensen wegtrekken uit bepaalde gebieden.