Intens verhaal van een dolend meisje

"Mijn moeder is van de zomer gestorven."

Bam. De eerste zin van 'Paradise Garden', de debuutroman van de Duitse schrijfster Elena Fischer is meteen een binnenkomer. De cover toont je een meisje met een doordringende blik en had meteen een streepje voor bij mij: vaak onderschat vind ik, die cover. Zo belangrijk, omdat het bepaalt of je de achterflap wil lezen of het boek gewoon negeert. Deze cover was voor mij alvast een schot in de roos.

Onmiddellijk na het lezen van de eerste pagina wist ik: dit boek wordt goed. En mijn prognose bleek helemaal juist. Ik wilde de paasvakantie starten met een heerlijke ontspannende weglezer, en dit boek heeft alles in zich om in te verdwijnen en even van de wereld te zijn.

Het verhaal? De veertiendejarige Billy verliest dus haar mama, met wie ze samenwoont in een groezelige flat. Haar mama moet hemel en aarde bewegen om de eindjes aan elkaar te knopen, maar ondanks alle financiële miserie heeft Billy een relatief zorgeloze jeugd. Haar papa heeft ze nooit gekend, en haar mama weigert over hem te praten. Maar wanneer haar Hongaarse oma plots opduikt, staat haar leven op zijn kop. En als ze dan plots ook afscheid moet nemen van haar mama, dringt een zoektocht/roadtrip naar haar mysterieuze vader zich op.

Ik las dit boek in één ruk uit. Het was lang geleden dat een boek me zo in de ban hield. Eentje voor op je zomerlijstje te zetten, eentje om te onthouden. Met thema's als familie, dromen en ontgoochelingen, moederschap en vriendschap, roots en roadtrips is dit debuut eentje om u tegen te zeggen. Heel graag gelezen dus!