Oorlog is ook kinderspel

Het jongetje Birahima groeit op bij zijn familie in Ivoorkust. Wanneer zijn moeder sterft, wordt beslist dat hij bij zijn tante moet gaan wonen. Hij vertrekt alleen richting Sierra Leone, zijn hoofd vol kinderlijke fantasieën en dromen. Maar al snel belandt hij in een wereld van bendegeweld en wreedheden. Om zijn vel te redden, sluit hij zich aan bij een van de rebellenlegers. Zo komt hij terecht bij de kindsoldaten en verliest hij snel elke vorm van moraliteit.

Religieuze goeroes en legerofficieren gebruiken de kinderen voor hun eigen profijt en om hun positie te versterken. Schurken als Samuel Doe, Charles Taylor en Prince Johnson voeren hun machtsspel uit over de rug van deze kinderen. Gedrogeerd zwerven ze door Liberia en laten ze hun Kalasjnikovs ratelen.

Birahima vervloekt zijn lot en becommentarieert wat hij ziet en doet dat op een bijna onschuldige manier. Hij bedient zich van een rauwe straattaal en grijpt naar zijn Petit Larousse om zich beter uit te drukken. Hij richt zich tot zijn overleden ouders en tot God. Maar ach, wat zou God zich bekommeren om een kind? "Allah is niet immers niet verplicht om rechtvaardig te zijn in alle dingen die hij doet hier op aarde".

Cynisme en aanklacht wisselen elkaar af. De meest tedere passages gaan over het afscheidsritueel van Birahima als hij wéér eens een vriend verloren heeft.

Ik las dit boek terwijl ik door Ivoorkust reisde. Inmiddels is het land al vele jaren politiek stabiel en behoort het tot de Afrikaanse groeilanden. Kourouma was mijn metgezel tijdens die reis. De feiten die hij beschrijft zijn historisch correct en leggen de complexe conflicten van de jaren '90 in deze regio een stuk uit.

Kourouma houdt machthebbers een spiegel voor wanneer hij spreekt door de mond van de jonge Birahima. Hij is een virtuoze verteller en bedient zich van een magische taal. Hij is een originele Ivoriaanse schrijver die het verdient om gelezen te worden.