Voor Lázár was er Anton
Omdat ik Lázár (zie mijn leestip) zo overweldigend vond, was ik bijzonder nieuwsgierig naar Anton will bleiben, de debuutroman van Nelio Biedermann, die opnieuw werd uitgegeven (maar nog niet vertaald in het Nederlands) naar aanleiding van het overdonderende succes van zijn tweede roman. Wat een bijzondere ervaring om vervolgens terug te keren naar het prille begin van een schrijverschap dat mij met Lázár zo diep heeft geraakt.
Anton will bleiben is een heel ander boek. De taal is speelser, de stijl lichter en de toon jeugdiger. Het mist de maturiteit en de stilistische trefzekerheid van Lázár, maar dat is eigenlijk nauwelijks verwonderlijk. Biedermann schreef deze roman immers op bijzonder jonge leeftijd. En precies daarom is het des te indrukwekkender wat hij hier al voor elkaar krijgt.
Anton is een oudere man die na de diagnose kanker beseft dat zijn leven eindig is. Hij weigert zich daar zomaar bij neer te leggen en gaat op zijn eigenzinnige manier op zoek naar iets waarmee hij betekenis kan geven aan de tijd die hem nog rest. Daarbij kruisen allerlei bijzondere mensen en vogels zijn pad en ontstaan onverwachte vriendschappen. De roman beweegt zo voortdurend tussen het komische en het ontroerende, tussen levenslust en de onvermijdelijkheid van de dood.
Treffend is de lichtheid waarmee Biedermann over zo’n zwaar onderwerp schrijft. Achter de humor en de soms absurde situaties schuilt een verrassend filosofische vraag: wat maakt een leven betekenisvol en wat betekent het eigenlijk om iets van jezelf achter te laten?
Je ziet in Anton will bleiben al duidelijk het uitzonderlijke talent dat in Lazar tot volle bloei zou komen. Niet alles is hier even uitgepuurd en soms voel je nog de jonge schrijver, maar juist dat maakt dit debuut zo fascinerend. Het is een roman die je niet alleen leest om het verhaal, maar ook om getuige te zijn van het ontstaan van een schrijversstem.
Na Lázár is Anton will bleiben misschien minder overweldigend, maar daarom niet minder bijzonder. Integendeel: het is een verrassend en ontwapenend debuut en vooral een indrukwekkend bewijs van hoeveel talent er al zo vroeg in Nelio Biedermann aanwezig was. Juist daarom raad ik dit boek graag aan: als een charmant en eigenzinnig debuut dat niet alleen ontroert, maar vooral doet uitkijken naar wat deze jonge schrijver nog allemaal voor ons in petto heeft.
