Een tweede kans in het leven krijgen is een zegen

Het verhaal begint in de late zomer van 2009 met de 19-jarige Hai die op de rand van een brug klaar staat om te springen. Zijn Vietnamese moeder koestert grote verwachtingen voor haar zoon. Hai is net uit een afkickkliniek ontslagen, heeft zijn studie in Boston opgegeven door zijn pillenverslaving en rouwt om zijn overleden vriend. Hij bevindt zich in een mentale woestijn, is de weg kwijt. Aan de andere kant van het water roept Graziana, de dementerende weduwe die als oorlogsvluchteling van Litouwen naar Amerika verhuisde, hem toe vanuit haar vervallen huis. Hai ziet af van zijn plan. Hij blijft zijn moeder voorliegen dat hij geneeskunde studeert en trekt in bij de oude vrouw.

Met de hulp van zijn autistische neef Sony (genoemd naar het TV-merk) vindt Hai werk in Home Market, een fastfoodrestaurant dat elke dag ‘Thanksgiving’ probeert na te bootsen maar het uiteindelijk vooral moet hebben van diepvriesmaaltijden. Zo kan hij niet alleen zichzelf maar ook Graziana onderhouden, met wie hij een innige band ontwikkelt als mantelzorger.

De kleurrijke personages in deze gelaagde roman zijn de collega’s in het fastfoodrestaurant, de familie van Graziana, de moeder van Hai, de neef Sony, ….Ze hebben elk hun eigen verhaal. Het zijn verhalen die meanderen en soms de focus van de lezer op de proef stellen. De Home Market werknemers worstelen met migratie, armoede, verslaving, genderproblemen en persoonlijkheidstrauma’s maar tonen telkens weer een ontroerend grote medemenselijkheid en solidariteit voor elkaar.

De auteur laat ons, in krachtige, poëtische en zintuiglijke taal, kennismaken met de kronkels van de menselijke geest. Zelfs wanneer het komisch wordt of een situatie ontaardt in een soort slapstick, behouden de ‘losers’ hun waardigheid. Een aangrijpend moment is de scène waarin Graziana’s zoon, Lucas, haar in een verzorgingshuis probeert te krijgen. En wie vergeet het beeld van een collega uit het fastfoodrestaurant die zijn collega’s vraagt varkensvlees te gaan verpakken, terwijl ze eerst levende varkens blijken te moeten slachten?

De Keizer van Gladness maakte op me indruk als intense, maar tedere en meanderende roman over mantelzorg, familie, eenzaamheid, identiteit, verlies, herinnering, de Amerikaanse droom, de rol van taal. De roman over mensen die de rauwe werkelijkheid overleven dankzij verbeelding en die genade vinden in het alledaagse komt ondanks de vele metaforen geloofwaardig over. Het is een boek dat aangeeft dat het krijgen van een tweede kans in het leven een zegen is …

Synopsis: meeslepend epos over het leven aan de rand van de maatschappij en de veerkracht van de menselijke geest