Pijnlijke gezinsproblematiek

In 1987 moet Cora haar zoon gaan aangeven op het stadhuis en ze moet hem de naam Gordon geven, want dat is de naam die in de familie van haar man van generatie op generatie doorgegeven wordt. Zij twijfelt echter: zal ze haar zoon Bear noemen, zoals haar dochter voorstelt, of misschien Julian zoals ze zelf verkiest of zal ze hem toch Gordon noemen?

Florence Knapp schrijft drie verhaallijnen uit, waarbij de zoon van Cora telkens één van de drie namen heeft gekregen. In elke verhaallijn maakt ze tijdsprongen van telkens 7 jaar waarbij je kan lezen hoe het leven van Bear, Julian en Gordon verloopt en wat er ondertussen met zijn ouders, met zijn zus Maia en met zijn oma in Ierland gebeurt. De laatste tijdslijn stopt in 2022.

Ik denk dat het in dit boek vooral belangrijk is wié de jongen zijn naam geeft en hoe de omgeving (in het bijzonder de andere gezinsleden) daarop reageert. De naam van elk van de personages (dus niet enkel de naam van de jongen) is bepalend voor hun verdere leven. William Shakespeare schreef het al: What's in a Name?

De naam die de jongen krijgt in de drie verhaallijnen lokt telkens een andere reactie uit bij zijn vader Gordon. Een vader die heel controlerend en manipulerend is naar zijn echtgenote Cora en hun kinderen toe, huiselijk geweld schuwt hij daarenboven niet. Je zou verwachten dat de vader zich gedeisd houdt als zijn zoon de naam Gordon gekregen heeft, maar ook deze verhaallijn krijgt een verrassende wending. Het is vader Gordon die in elk van de verhaallijnen de aanzet geeft tot gebeurtenissen die bepalend zijn voor het leven van alle gezinsleden.

Het is boeiend de gezinsthematiek te zien evolueren naar gelang Bear, Julian of Gordon het hoofdpersonage zijn, welke repercussies de thuissituatie op elk van hen en op zus Maia heeft. Al twijfel ik of de jongen de hoofdrol heeft in deze roman? Het kan eigenlijk ook best zijn moeder Cora zijn. De betekenis van de naam Cora is immers hart (hart van het verhaal?).

De lezer die in zijn of haar jeugd te maken kreeg met geweld binnen het gezin, hetzij fysiek, psychologisch of emotioneel, zal wellicht diep geraakt worden door deze roman.

Florence Knapp schreef met dit (fictie) debuut een meesterwerk. Niet enkel zijn het idee en de vorm van het verhaal origineel, met de drie verhaallijnen die parallel verteld worden. Bovendien schrijft ze heel vlot en meeslepend. Achteraan het boek staat bovendien de betekenis van de namen van alle personages uitgelegd, naamgeving is voor de auteur héél belangrijk. Er staan helemaal achteraan het boek ook 12 vragen vermeld voor leesclubs. Handig.

Een tip voor wie de overgangen van de ene verhaallijn naar de andere verwarrend vindt: je kan het verhaal van elke jongen in één ruk lezen zonder over te schakelen naar de andere twee. Want bovenaan de hoofdstukken staat telkens keurig vermeld of het over Bear, Julian of Gordon gaat. Ik heb het boek op die manier een tweede keer gelezen.