Twee dolblije grote jongens op avontuur!

Oh die Peer! Wat een zalig kereltje is het toch! Voor wie hem nog niet zou kennen: Peer is een a-typische kabouter met een petje en een zwarte baard die in het poppenhuis van Kai woont. Echte bro's zijn het, die twee, die samen brandnetelthee slurpen en wilde bessen en paddenstoelen snoepen. "Wij zijn dolblije grote jongens," jubelt Kai ergens in het verhaal .

In dit tweede deel trekken ze er samen op uit om het kabouterbos te ontdekken. Een ontmoeting met de bizarre prins op het zwarte paard levert schattenkoorts op, en de twee vriendjes trekken op een queeste. Er is mogelijks een prinses, misschien een spinnenwiel, maar vooral veel actie. Tante Fee doet haar best om de twee bengels in te tomen en bij te staan.

De eerste 'Peer' belandde op de shortlist van de Boon 2026, wat meteen een goede graadmeter is voor het enthousiasme waarmee lezers hem omarmen. En ook deze tweede is wat mij betreft en schot in de roos.
Een verhaal met vaart en humor, illustraties met veel schwung en kleur (Die blauwe vlinderschort ben Tante Fee! Die rode knapzak met bloemetjes van Kai! Die theepot met hartjes! Die prachtige rozenstruik!) en een bijzonder rijke taal maken van dit boek een pareltje voor beginnende lezers.
Zo heerlijk dat de auteur de lezer au serieux neemt, krachtige taal voorschotelt (enkele voorbeelden:

• wegstuiven
• bij elkaar graaien
• sluipen en gluren
• je tijd verknoeien
• kletsen
• fladderen
• een ommetje maken
• je vuisten ballen)
• en tevens in het literaire erfgoed van sprookjes duikt. Geweldig! Meer Peer graag!