Over het omarmen van je innerlijk kind

Een treinreis maken door Iran. Je zou het heden ten dage niet doen.
Sholeh Rezazadeh doet het in het achtste nummer van de reeks Spoorslag wel. In tegenstelling tot in andere nummers van de serie neemt de trein in dit verhaal niet direct een prominente rol in. Wel geeft de auteur een leuk weetje mee. Ze neemt tijdens haar reis een kat mee. Die kat is een landkaart. Eventjes googelen en je komt algauw te weten dat Iraniërs een kat herkennen in de vorm van hun land.

Een jonge vrouw mag in het zuiden van het land een literaire prijs in ontvangst nemen. Ze moet hiervoor dwars door Iran en neemt tijdens haar reis haar innerlijke kind mee. Een speels kind met een grote drang om de wereld en het leven te ontdekken. Het innerlijke kind daagt de jonge vrouw uit tot actie, tot meer avontuur. Maar de jonge vrouw twijfelt. Is het omdat zij meer ervaring heeft dan het innerlijke kind? Of lezen we dat het innerlijke kind door zijn omgeving het zwijgen opgelegd wordt? Een spanning die de auteur voortdurend insinueert.

Aan het einde van het verhaal voelt de jonge vrouw meer en meer de nood om haar innerlijke kind te volgen. Ze belooft dat ze haar stem, haar lach maar ook haar boosheid en rusteloosheid zal bewaren en erover zal schrijven. Ze heeft die nodig om het in deze wereld vol eenzaamheid en onbegrip te kunnen volhouden.

Sholeh Rezazadeh woont nu in Nederland en is arts van opleiding maar schrijft. Ze schrijft zowel poëzie als proza.