Veiligheid is niet méér van rechts dan van links

'Samenwerking is een woord dat in bestuurlijk Nederland vaak te horen is, tot het moment dat bestuurders iets moeten inleveren voor een hoger doel. Dan willen er maar weinig over hun eigen schaduw heen stappen.'

NIMBY irriteert Aboutaleb blijkbaar ontzettend, en dat steekt hij niet onder stoelen of banken. Nederland heeft iets wat wij in Vlaanderen heel goed zouden kunnen gebruiken: de regel om - na een strenge sollicitatieprocedure - bovenpartijdige boegbeelden aan te duiden als burgemeester van de grootsteden. Je moet een goed bestuurder zijn, en niet politiek benoemd.

Ik was heel erg onder de indruk van de biografie van Eberhard van der Laan, ook zo'n in Vlaanderen te weinig bekende topper die als burgemeester de stad Amsterdam doorheen woelige wateren loodste. Een man met visie en de kracht van de overtuiging. Lees dat boek als je het nog vindt. Ook Pluche - het boek van huidig burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema - ligt hier nog op tafel. Nog zo iemand die durft beslissen tegen de stroom in en daardoor wel wat haters op haar dak krijgt.

Aboutaleb, die twee termijnen burgemeester van Rotterdam was, weet er van mee te spreken. Heel zijn carrière als ambtenaar en als politicus heeft hij moeten optornen tegen tegenstanders die er niet voor terugdeinzen onder de gordel te stoten. Hij is echter niet de man om zich daardoor uit zijn lood te laten slaan. Ook niet om aan zijn principes te tornen.

En hij laat ten gepaste tijde ook zijn emoties zien. Zo zei hij na de moord op van Gogh over de moordenaars: 'Rot op als je je niet aan de regels van onze samenleving wilt houden. Dan hoor je hier niet thuis.' Tot ieders verbazing scoorde hij er mee in heel het land: bij links en bij rechts, hier geboren of elders. Aboutaleb is recht door zee. Waarom zou veiligheid een thema van rechts zijn, vroeg hij zich af. Het is minstens even belangrijk voor links, toch? (Aboutaleb heeft een PVDA achtergrond.) Aanpakken, dus.

Zijn armoedige jeugd in ruraal Marokko en zijn moeizame pad op zoek naar zijn plek in Nederland zijn aangrijpend leesvoer. Maar helemaal boeiend wordt het als Aboutaleb zijn burgemeesterschap onder de loep neemt. Het is geen literair werk dat hij geschreven heeft, ondanks de gedichten die hij telkens aan het begin van een hoofdstuk opneemt, maar authentiek en leerrijk is het des te meer.

Ik zag Ahmed Aboutaleb in Gent in november 2025 toen hij zijn boek in Vlaanderen voorstelde. Hij sloot zowaar de avond af met zijn eigen slam poetry. Hoe cool is dat?