Een boek over vertraging, verstilling en vereenzaming
"De sneeuw is als het zwijgen, dacht hij, de sneeuw dekte alles toe. Ze maakte de wereld stil, ze slokte alle rumoer op. En maakte haar mooi."
Een boek over vertraging, verstilling en vereenzaming, in een desolaat sneeuwlandschap waar de tijd lijkt stil te staan. De tachtigjarige Max blikt mijmerend terug op wat was, wanneer zijn beste maat Schorsch plots overlijdt. In een tijdspanne van pakweg 24u trekt ze een stoet aan herinneringen voorbij: sommige zorgvuldig opgebaard, anderen luid en levendig. Al appels etend en cognac drinkend duikt Max terug in wat ooit was en wat hij nooit uitgesproken heeft. En zoals wel vaker is de stilte luider dan de gezellige toogpraat.
De Duitse auteur Tommie Goerz maakte al furore als misdaadauteur, maar waagt zich met Door de sneeuw aan een zintuiglijk en traag boek, waar de natuur pronkt en tijd eindeloos is. Het was aangenaam vertoeven in deze roman, waar een ogenschijnlijk norse en teruggetrokken oude man een breed arsenaal aan indrukken etaleert.
Synopsis
Na de dood van zijn levenslange vriend bezoekt een oude man een dodenwake in een besneeuwd bergdorp. Daar worden herinneringen en verborgen gebeurtenissen uit het verleden aan de oppervlakte gebracht, waardoor alles voor hem verandert.
