deels reisboek, deels geheimen-verteller (of niet), deels fictie, spannend.

De tocht door Washington die de personages maken leest als een verleidelijk reisboek. De gebouwen, historiek van gebouwen, de mensen die Washington op kaart zetten, toen, geheimen die zichtbaar lijken te zijn (voor wie juist kijkt) ... vormen het kader voor een pakkende roman.
Dan Brown schrijft onderhoudend, spannend en houdt het midden tussen fantasie en 'het zou kunnen'.
Die combinatie is verleidelijk voor me, ik laat me betoveren door wat eventueel zou kunnen waar zijn, hoe hij het beschrijft, met de fantasie die zijn verhaal tot een verhaal maakt.
Het is geen grootse literatuur, het is wel een verhaal dat prettig leest. Het 'het zou kunnen waar zijn'- gehalte (niet het verhaal, wel het kader) is een sterke kant van Dan Brown, je eigen fantasie doet de rest. Of niet.