Vasthouden aan je dromen
Hoektanden van het kwaad is de tweede uitgave van 7/9 Publishers. De reeks richt zich tot verhalen en poëzie van nieuwkomers. De boekjes zijn fraai geïllustreerd en verschijnen telkens in twee talen.
Deze aflevering van de Iraakse schrijver Ahmed Zuhair (Bagdat, 1992) bevat twee kortverhalen: Maansverduistering en Dansen en Tranen. De verhalen zijn onderverdeeld in ultrakorte hoofdstukjes en zijn op een geraffineerde wijze geïllustreerd door Lisse Loos. Op de kaft zien we een uil die ogenschijnlijk een vlinder pakt. De tekening besluit eveneens het eerste kortverhaal Maansverduistering.
Wat op het eerste gezicht een onheilspellend beeld lijkt – net als de titel van de uitgave Hoektanden van het kwaad – is in de werkelijkheid hoopvol. Wanneer het dak van een schooltje ‘in een dorp in het Midden-Oosten’ instort en een meisje ternauwernood bedolven raakt, trekken een aantal mannen tijdens een maansverduistering, gewapend met een pistool, naar een park waar een uil huist. Volgens hen is het de vogel die ‘ongeluk en verwoesting brengt’.
Slechts een Aussenseiter, Bahlooh, kijkt hier anders tegenaan. Hij waarschuwt de uil, die hij de vlinder van de nacht noemt. Wat nu volgt is een suggestieve vermenging van dier en mens: de uil en haar twee jongen aan de ene kant en Tante Shams (Arabisch voor Zon) met haar twee kinderen aan de andere kant. En een verhaal met een tragische afloop.
Het tweede kortverhaal Dansen en Tranen is eerder geënt op een tastbare realiteit. En vertelt het verhaal van dr. Noor, ‘een van de beroemdste gynaecologen van Irak’. Maar vooraleer deze ontknoping volgt, krijgen we zoals in Maansverduistering opnieuw een poëtisch verhaal. Noor (Arabisch voor Licht) is een stil en teruggetrokken meisje. Tijdens de diploma-uitreiking van de medische studenten aan de universiteit van Bagdad, vertelt ze hoe ze verliefd werd op een jongeman, die zijn studies niet meer kon betalen en werkt als verkoper van popcorn. Een beroep waarmee hij heel wat kinderen, net als met zijn tekeningen, blij en sterk kon maken, want hij toonde hun dromen. Noor en Ayman verloven zich. Tot een bomaanslag de droom van Noor van een gelukkig bestaan in rook doet opgaan. Zoals de traditie het wil, wordt op de begrafenis van Ayman gedanst alsof het zijn bruiloft was. Wat een verklaring vormt voor de titel van dit kortverhaal Dansen en Tranen.
Ahmed Zuhair laat ons een blik werpen op een traditionele cultuur, waar ‘schadelijk bijgeloof en overtuigingen’ heersen en op de geschiedenis van het door oorlog geteisterde Irak. Vandaar de titel Hoektanden van het kwaad. Maar de schrijver doet dat op een poëtische wijze en met een grote hoop.
