Dertig jaren zijn zo om

Charles, een gerenommeerd hartchirurg, die levens verlengt in plaats van redt, zoals hij het zelf uitdrukt, is op weg naar Napels. Reeds van bij het begin krijgen we inzicht in zijn leven: zijn tweede vrouw Delphine, twee dochters, leeftijd (61 jaar), wat hij doet... alles krijgt onmiddellijk een plaatsje. We bevinden ons op de luchthaven op weg naar Napels. De beschrijving van de gang van zaken op de luchthaven is alledaags, maar o zo herkenbaar. Iedereen legde al eens zijn koffer op de band van de controle, de wandeling erna door de taxfreeshops. Zo direct beschreven dat je het bijna kan ruiken.

Dan komt het doel van zijn reis. Dertig jaar eerder verliet zijn vrouw Sylviane hem met enkel een briefje achterlatend, dat ze dertig jaar later elkaar terug zouden ontmoeten op de Piazza del Plebiscito in Napels op het middaguur. De dertig jaar zijn ondertussen voorbij gevlogen en toch is Charles zo in de ban van het briefje dat hij onder het mom van een medisch congres in Napels terecht komt. In de 72 uur voorafgaand op hun weerzien vraagt hij zich af of ze überhaupt zal komen en hoe ze eruit zal zien. Zal hij terugkeren bij Delphine of geeft hij zich over aan de roes van Sylviane. Haar motto was: "Het leven bonkt met al zijn vuisten op onze deur, en als het leven klopt, dan doe je open, toch?".

Hij bezoekt opnieuw alle plaatsen waar hij met Sylviane zijn studententijd doorbracht. Ondertussen overloopt hij ook op een mooie manier wat er in zijn leven gebeurd is. Overdenkt hij waar het fout gelopen is, hoe hij het ervan afgebracht heeft met zijn dochter Claudia uit zijn eerste huwelijk. Niet alles blijkt steeds even rooskleurig. De verliefdheid maakt plaats voor realiteit.

Als uiteindelijk het moment der waarheid aanbreekt, wordt er echt wel spanning opgebouwd in het boek. Je zit op het puntje van je spreekwoordelijke stoel mee in de menigte rond te kijken. Wil je echt weten hoe het afloopt, dan moet je het boek zelf maar lezen. Je krijgt er gegarandeerd geen spijt van.

Een boek om te koesteren, met ongelooflijk mooie beschrijvingen, uitingen van gevoelens, twijfel....