Een hoopgevend boek waarin de universele kracht van muziek, taal en vriendschap centraal staat

Een aantrekkelijke cover en een veelzeggende titel! Dat laatste dacht ik tenminste. Algauw bleek de titel ambigue te zijn*.

Het verhaal begint op een herfstdag in 1938 in Tokio. Rei, een 11-jarige jongen, ziet vanuit zijn schuilplaats hoe zijn vader, die met drie andere muzikanten Schuberts Rosamunde aan het inoefenen is, hardhandig opgepakt wordt door de politie.

Een traumatische gebeurtenis voor de jonge Rei. Decennia later – Rei woont ondertussen in Frankrijk, is vioolbouwer en is oud geworden - zal een krantenartikel over een Japanse violiste het begin zijn van zijn zoektocht naar wat er die dag juist gebeurde. Die zoektocht stelt Rei in staat om in diepe krochten verborgen herinneringen naar boven te halen en om zijn verleden te verwerken.

Mizubayashi schrijft zeer zorgvuldig en doordacht. Taal en muziek lopen als een rode draad door het boek en fungeren als een universele brug. De muzikanten uit het strijkkwartet -die niet dezelfde taal spreken- worden in hun omgang soms gestoord door taalbarrières. Maar bij het spelen van Schuberts Rosamunde en Bachs Gavotte en rondeau worden de vier musici met dezelfde intensiteit ontroerd. Moeiteloos overstijgt de muziek de taalbarrière.

Het muziekstuk dat Versplinterde ziel afsluit is het vioolconcerto Ter nagedachtenis aan een engel van Alban Berg. De uitvoering ervan is zeer sterk en fungeert als emotionele trigger waardoor Rei denkt zijn vader te zien.

Opvallend in Versplinterde ziel zijn de herhalingen. Veel gebeurtenissen worden uit verschillende perspectieven verteld. In andere boeken zou ik dit vervelend gevonden hebben. Merkwaardig genoeg was dit hier niet het geval. Meer zelfs. Ik genoot van het repetitieve. Het boek las hierdoor als een muziekstuk waarin bepaalde gebeurtenissen als motief fungeerden. Het lijkt erop dat Mizubayashi niet alleen een boek wou schrijven maar ook een muziekstuk wou componeren. Ook de ondertitels van de hoofdstukken (allegro ma non troppo, andante enz.) verwijzen hiernaar. Goed gevonden, Mizubayashi!

Versplinterde zielen is een hoopgevend boek waarin de universele kracht van muziek, taal en vriendschap centraal staan. Het zou mooi zijn indien dit voldoende was om ons te wapenen voor de hedendaagse onrust. Helaas…

* Om dit te begrijpen moet je het boek lezen.