Van Wachttoren naar Wachtkamer

Wachtkamer kan worden ondergebracht bij de genres autofictie en coming of age. Het boek is gebaseerd op de tien jaar die Frederik Hautain als kind en jongere doorbracht binnen de gemeenschap van de Getuigen van Jehovah. Maar het is en blijft wel in de eerste plaats fictie, dixit de auteur. Ook al werd die geïnspireerd door persoonlijke ervaringen.

Het is het verhaal van de coming of age van een jongen, Robin, binnen een stringente geloofsgemeenschap waarin het goede vooropstaat, maar waar ook de angst constant aanwezig is om de Dag des Oordeels (Armageddon) niet te overleven. Robin ervaart hoe intens religie een mensenleven kan beheersen, in die mate zelfs dat hij zich overal een buitenbeentje begint te voelen. Niet enkel op school bij zijn leeftijdgenoten, maar uiteindelijk ook binnen ‘de waarheid’, zijn geloofsgemeenschap.

De karakters zijn levensecht en geloofwaardig geportretteerd. De spanning wordt doorheen het verhaal geleidelijk aan opgebouwd naar de climax toe.

Het verhaal zet de lezer aan tot nadenken over het belang van religie, over de gebeurlijke grens tussen godsdiensten en sektes. Als lezer krijg je ook een idee wat het concreet inhoudt getuige van Jehova te zijn, want wij kennen hen meestal enkel van de deur-aan-deur op zondagochtend.

Ook al betreft het een fictief verhaal, toch is duidelijk dat Frederik Hautain zijn ervaringen en gevoelens ventileert in zijn personages. Net daarom is het een roman die van begint tot einde de lezer in zijn greep houdt.