Op de camping met Maartje Wortel
In de losse stijl die Maartje Wortel zo typeert wordt in Camping het verhaal van verschillende campingbewoners verteld. Een dozijn mensen, een dozijn levens, een dozijn problemen waar ze mee worstelen. Het verhaal gaat snel en springt van het ene verhaal snel op het andere over, zonder dat ze klaarblijkelijk iets met elkaar te maken hebben. Alleen het einde van het boek brengt hen op een bepaalde manier samen. Zoals altijd is ook dit Wortelboek vlot geschreven en neemt het je snel mee in het verhaal. De ietwat cynische vertelstem maakte mij, ondanks de nogal deprimerende ondertoon van het verhaal, toch vaak een beetje aan het lachen. En tegelijkertijd drukt het verhaal zich ook bij je binnen, hoewel niet onmiddellijk. Je moet het boek na de lezing even aan de kant laten liggen en er dan enkele dagen over nadenken om te beseffen waar het eigenlijk om gaat: mensen (en verhalen) die elkaar fysiek bijna raken, maar eigenlijk toch helemaal niet. Tussen de op het eerste zicht droge en simpele zinnen sluipt Maartje Wortel binnen met prachtige zinsnedes en opmerkelijke observaties. Een goed boek voor de lezers die op zoek zijn naar een vlot en waardevol verhaal.
Synopsis
Een vrouw koopt een camping in het bos naast een militair oefenterrein. Voorwaarde van de eigenaars is dat ze er zelf mogen blijven wonen. Een keur aan gasten checkt in, wat voor de een vakantie is, is voor de ander bittere noodzaak.